Serm 的个人资料- - - ll [เปอร์]yoH ll -...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
1月16日 miz u, my space หลังจาก หลงไหลแสงสี กับ ไฮไฟว์ และ เฟคบุค
อยุ่ ๆ ก้อคิดถึง มายสเปซขึ้นมา
ให้ความรู้สึกเหมือนเพื่อนคนนึง ... ที่ไม่ได้เจอกัน
หลังจากที่ไปเจอกับเพื่อนใหม่ อีก สอง คน
แต่ก้อรู้สึกได้ ว่าไม่มีใครที่จะรับฟังเราได้เท่านี้อีกแล้ว
ถ้ากลับมาอีกครั้ง
ไม่รุจะพูดอะไรกับมันอ่ะ
เหมือนต่อกันไม่ติด ...
แต่มันก้อพร้อมฟังเราเสมอ ....
มันอาจจะเป็นการเริ่มต้นอีกครั้งที่สวยงาม ...
หรือ จุดจบที่ไม่สามารถต่อติด ก้อได้
ถ้ามัน คือ เพื่อน หรือ แฟนเก่า
แต่มัน คือ มายสเปซของเรา จึงกลับมาเริ่มต้นที่สวยงามได้ ...
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
อยากบอกว่า " จะกลับมาดูแล เหมือนเดิมแล้วนะ "
ปล. ถ้าเพื่อนหรือแฟนเก่า กลับมาเริ่มต้นที่งดงามได้แบบนี้ก้อดีเนอะ
ปล2. หนึ่งปีผ่านไป .... หัวใจยังอยุ่ที่เดิม 11月4日 ฝันค่ายฟายด์ #2 ... ในชีวิต ...
ได้ไปรู้จักชาวค่าย
ได้เห็นค่าของเงิน
ได้รู้จักน้อง ๆ ที่มาทำงานด้วย
ได้รู้จักกับเพื่อนมากขึ้น
ได้สนิทกับเพื่อนมากขึ้น
ได้ทะเลาะกับเพื่อน
ได้เปิดใจกับเพื่อน
ได้นินทาเพื่อน
ได้นั่งมอไซด์ที่ต่างจังหวัดหลาย ๆ กิโล
ได้สัมผัสถึงภาระที่ใหญ่โต
ได้รู้สึกผิด
ได้รู้สึกถูก
ได้เล่นเกมส์ที่ไม่เคยเล่น
ได้นั่งคุยกับคนที่เพิ่งรู้จัก
ได้รางวัลป๊อบปูล่าโหวต
ได้ร้องไห้
ได้ยิ้ม
ได้ " มิตรภาพ "
เพิ่งจะมาอัพเรื่องค่ายฟายด์ ทั้งที่ไปมาชาติกว่าแล้ว ฮ่า ๆ ๆ ๆ
เป็นค่ายที่ดีจิง ๆ ... นอกจากการมาเรียนในคณะ มีเพื่อนในกลุ่มแล้ว .... ตอนนี้ได้รู้สึกมีเพื่อนในชมรม
มีคนที่รู้จักมากขึ้น ... คนที่รู้จักอยู่แล้วก้อสนิทกันมากขึ้น ... ...
แต่พอกลับมาจากค่าย ก้อต้องมาเจอกับการเปิดเทอม ... ต่อไป ...
ซึ่งนี่ก้อเปิดมาได้ประมาณ 1 อาทิดแล้ว ... รู้สึกคิดถึงเพื่อนที่คณะ ...
แต่พอเจอหน้าก้อรู้สึกว่า ... เหย 1 เดือนทื่ไม่ได้เจอ ... มันไม่นานเลยจิง ๆ
ทุกคนยังดูคุ้นหน้าตากันอยู๋เสมอ หึหึหึ
.... ไม่รู้จะอัพอะไรละ ... เด๋วนี้คนเขาไม่เล่น space กันแล้ว .. เขาเล่น hi5 กันหมดละ
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... เราก้อเลยมัวเมากะ hi5 อยู่ อ่า ๆ ๆ
มะวานไปดูคัดลีดจุฬามา .... เห็นแล้ว ก้อรู้สึกว่าคนหน้าตาแจ่ม ๆ เยอะ
แต่ ... ผู้ชายมาคัดเยอะกว่าผู้หญิงเกือบ 2 เท่าเลยทีเดียว
ผู้หญิงที่เด่นที่สุด ... ไม่ได้
ผู้ชายที่เด่น ๆ ... ได้หมดเลย
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
เห็นแล้วก้อรู้สึก อิดฉา ... ว่าทำไมคนเขาเกิดมาหน้าตาดีกันจิง ๆ
แล้วกรู
ตัวอะไรนี่ ?
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เกรดเทอมที่แล้ว ... ก้อยังออกไม่ครบ แต่ที่ออกมาก้อน่าภูมิใจอยุ๋หรอก
ฮ่า ๆ ๆ
แต่ที่บ้านดูไม่มีใครตื่นเต้นกะเกรดกรูเลย
Y_________Y
ปล. บางทีการที่เราไม่รู้ความจริง ... เราอาจจะไม่ต้องเสียใจก้อได้นะ
ปล. การที่เราผิดหวังจากใครคนหนึ่ง ... ทำให้เพลง เพราะขึ้นนะ Y________Y
ปล. รักที่ผิดหวัง ... มันเศร้าจิง ๆเนอะ
ปล. กูไม่ได้อกหักนะ .. แค่ต้องตัดใจตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม ก้อแค่นั้น
ปล. เราจะตัดใจ ... เพื่อให้เขามีทางของเขา ... จะไม่ขวางทางเขา ... จะห่างไปจากเขา ... แล้วทำไมกูเจ็บวะ
ปล. เฮ้อ ...
. . .
เจ็บอย่างนี้ ที่คนนี้
ต้องทนอยู่ตอนนี้ มันไม่ดีเท่าไหร่ จากวันนั้น ที่ใจฉัน โดนคนบางคนทำให้ฉัน เข้าใจรักเปลี่ยนไป เคยมองความจริงเกี่ยวกับความรักว่างดงาม แต่มาวันนึงเมื่อเราได้เจอ ก็เข้าใจ ความงามที่มีคือสิ่งที่ฉันมองพลาดไป รักทำให้ปวดใจ จากนี้ฉันจึงเข้าใจว่า... รัก...จริงจริงเป็นอย่างไร รัก...ทำเราให้เชื่อใจ ว่าไม่...มีทางใดให้ฉันและเธอนั้นเปลี่ยนไป รัก...ที่เธอเคยบอกกัน รัก...ของเราจะผูกพัน ไม่...มีวันเปลี่ยน ฉัน...จะเคียงข้างเธอ... คำพูดเธอเองใช่มั้ย... แล้วเธอเองไปอยู่ไหน ในวันที่ฉันต้องเสียใจ ตรงนี้คนเดียว.... เคยมองความจริงเกี่ยวกับความรักว่างดงาม แต่มาวันนึงเมื่อเราได้เจอ ก็เข้าใจ ความงามที่มีคือสิ่งที่ฉันมองพลาดไป รักทำให้ปวดใจ จากนี้ฉันจึงเข้าใจว่า... รัก...จริงจริงเป็นอย่างไร รัก...ทำเราให้เชื่อใจ ว่าไม่...มีทางใดให้ฉันและเธอนั้นเปลี่ยนไป รัก...ที่เธอเคยบอกกัน รัก...ของเราจะผูกพัน ไม่...มีวันเปลี่ยน ฉัน...จะเคียงข้างเธอ... คำพูดเธอเองใช่มั้ย... แล้วเธอเองไปอยู่ไหน ในวันที่ฉันต้องเสียใจ ตรงนี้คนเดียว.... รักจริงจริงเป็นอย่างไร รักทำเราให้เชื่อใจ
ว่าไม่มีทางใดให้ฉันและเธอนั้นเปลี่ยนไป รักที่เธอเคยบอกกัน รักของเราจะผูกพัน ไม่มีวันเปลี่ยน ฉันจะเคียงข้างเธอ ..... นา นา .... นา นะ นา..... นา นา นา นา นา.... นา นา นา นะ นา ฉันจะเคียงข้างเธอ คำพูดเธอเองใช่มั้ย... แล้วเธอเองไปอยู่ไหน ในวันที่ฉันต้องเสียใจ ตรงนี้คนเดียว.... 10月21日 ลมหนาว ..ผ่านลมหนาว จะกี่คราวก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีใครให้ใจอุ่น
อยากจะหา คนที่ทำให้ใจสมดุลย์ แต่ไม่เคยสมหวังสักที ใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง ไม่มีคนคอยคิดถึง อยากมีใครให้รักให้ซึ้ง เหมือนคนอื่นเขา ใกล้หน้าหนาวทุกครั้ง คล้ายฤดูกาลยิ่งเหงา ต้องทนหนาวกับใจที่เหงา คนเดียวอย่างเดิม ลมหนาวมาเมื่อใด ใจฉันคงยิ่งเหงา คืนวันที่มันเหน็บหนาว ไม่รู้จะทนได้นานเท่าไร ลมหนาวมาเมื่อใด กลัวฉันกลัวขาดใจ เพราะหัวใจ ที่มันอ่อนไหว ไม่เคยได้รักจากใคร เสียที นี่มันหน้าหนาวแล้วนี่ ... ช่วงนี้กลิ่นลมหนาวมาแล้ว
... มาพร้อมกับเสียงของหลาย ๆ คนที่รู้สึกเหงา ..
ส่วนตัวแล้ว ... กรูเป็นคนชอบกลิ่นลมหนาวมาก ๆ ...
กลางคืน ลองออกไปเดินนอกบ้านดูสิ .... จะได้กลิ่นลมหนาวทุกครั้ง ...
ไม่ว่าจะเดินในซอย ...
ไม่ว่าจะเดินริมถนน ...
ไม่ว่าจะอยู่บนรถเมล์แบบลมโกรก ยามค่ำคืน ...
ก้อจะได้สัมผัสกับ "ลมหนาว" ตลอด ...
ปล. ได้เจอเพื่อน ๆ 6/2 ...ดีใจจิง ๆ
ปล. ห้ามกินเหล้าพร้อมกล้วย ... เพราะมันจะทำให้เอทานอลเปลี่ยนเป็นเมทานอล. .. เราจะตาย
ปล. ห้ามกินกุ้งพร้อมกับวิตามินซี เพราะจะทำให้ เกิดสารหนู ... เราจะตาย
ปล. ห้ามกินเหล้ากะหูฉลาม .. เพราะ มันแพง
ปล. ห้ามกินเหล้ากับคนคออ่อน .. เพราะมันจะเมาก่อนเรา
ปล. เหงา !!!
10月9日 091007... อัพเพิ่ม ...
ใกล้จะลอยกระทงแล้ว .... ยังไม่มีแฟนเลย แล้วจะไปลอยกะใครวะ
Y______Y สงสัย ลอยกระทงปีนี้ก้อต้องไปขายของเหมือนเดิม
เศร้าใจ
..........
ปีที่แล้วงานลอยกระทง .... และก่อนวันลอยกระทงยังรู้สึกแย่ ๆ
กับหลายสิ่งหลายอย่างอยู่เลย ... มันผ่านมาแล้วตั้ง 1 ปี เชียวรึ
หึ หึ หึ
ปีที่แล้ว เดือยพฤศจิกายน เป็นเดือนที่เลวร้ายที่สุด ... หลาย ๆ เรื่อง ได้รุมถาโถมมา
.. เป็นเพราะความโง่ ... และความเลวของเราเอง ...
แต่พอมาปีนี้ ... ไม่เห็นมีเรื่องเหล่านั้นเลย ... มันก้อไม่มีเรื่องอะไรเลย ...
มันก้อเลยรู้สึกแตกต่างอย่างชัดเจน ... ว่า ... การที่ไม่มีเรื่องเหล่านั้นมารบกวนจิตใจทำให้ใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจแค่ไหน
แต่ ... มันก้อดูเหงา ๆ นะ ...
เห้อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
บ่นซะ
.....
... ปิดเทอมแล้ว ...
....
8月28日 ทริปกุ๊บ Bอ๊ะ ...
อย่าเพิง่ตกใจไป ... ว่าทำไมอัพเรื่องทริปแล้ว ยังอัพเรื่องทริปอีก ...
เพราะมันมี 2 ทริปติดกันไง ... อาทิดที่แล้วไปทริปกุ๊บอาร์เพราะ อยุ่ในกุ๊บ ..
อาทิดนี้ไปทริปกุ๊บบีเพราะเพื่อนซี้อยู่กุ๊บบี ...
ก้อ ... เหตุผลที่ตัดสินไปทริปนี้ ... ทั้ง ๆ ที่ใจรู้ว่าถ้าไป เราเองคงจะไม่สนุก
1. " น้องแตง และ พี่โหน่ง " ... เพราะสายรหัสเรา ...
2. " เพื่อน ซิม ป๊อก " ... เพราะ มึงทั้ง 2 คือเพื่อนซี้ ...
3. " เพื่อน วิ่น ทีม " ... เพราะ มึงทั้ง 2 ยอมไปเป็นเพื่อนกาน
นอกจากนี้ .... ยังมีอีกมากมายหลายเหตุผล ... จึงตักสินใจ "ไป"
อารมของทริปนี้คงต่างจากกุ๊บอาร์ .. มากกกกกกกกกกกกกกก~ก
เพราะ ทริปกุ๊บ อาร์ ... ดูจะฟิล ดิบกว่า ... โหดกว่า ... อึดอัดกว่า ... มันส์กว่า
แต่ทริปกุ๊บบี ... ไฮโซ กว่า ... สบายกว่า ... ที่พักดีกว่า ... เหล้า "แพง" กว่า
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
ก้อสนุกไปคนละแบบ ...
เริ่มต้นจากการเดินทาง... ในคืนวันศุกร์
... เป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก ... เพราะรถออก 5 ทุ่ม โดยประมาณ
แต่กว่าจะถึง ... จัดไป ตี 4 ก่า ...
จะไม่ช้าได้ไง ...
"เฮ้ย ... เหล้าหมดว่ะ ... แวะปั๊มที"
"อ่าว ... ไอ้เหี้_ ... ไม่ไม่ขายหรอวะ "
" ไม่เปนไร รถน้องมี "
(อ้างอิงก่อน ว่า รถไป 2 คัน โดยปี 1 และ 2 เป็นคันที่ 1 และ ปี3 และ 4 เป้นคันที่สอง )
" แวะปั๊ม ... บอกคันน้องมารอ ... 'เหล้าหมด' "
ก้อ ... ประมาณ 5 รอบ ... ในการแวะปั้ม
ทำให้การเดินทางล่าช้าไปเลยทีเดียว
...
พอมาถึง ที่พัก บ้านอ่าวไข่น้ำ .. (ชื่อนี้ป่าววะ ?) ก้อพบว่าเป็นที่พักที่ไฮโซมาก
มีห้องพักติดทะเล ... รวมทั้ง ห้องที่อยู่บน เนินเขาขึ้นไป ... แบบว่า มาทีได้หลายอารมมาก ๆ
พอมาถึง ... สิ่งที่ดีใจที่สุด ... คือ ... เห็นจานดาวเทียมยูบีซี
... เลยมั่นใจ ว่ามีเอเอฟกรูแน่นอนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
แล้วก้อมีจิง ๆ .555+
พอมาถึง ก้อ ... พี่นายช่าง ก้อจัดการ ... " แดกเหล้า " ตามเคย
ส่วนน้อง ๆ ก้อกระจายตัวกันไป ...
ด้วยความที่โยและผองเพื่อนว่างจัด ... ไม่อยากกินเหล้าด้วย (งดเหล้าเข้าพรรษา)
ก้อเลยเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนาน (ได้ข่าวว่าอาทิดที่แล้วเพิ่งเมาเละ)
เป็นสลาฟล้มคิง ... คิงล้ม ... ตองเอท ... ตองสี่ ตบตองสาม
จัดไป จนกระทั่งเช้า ... ยังไม่หนำใจ ยังเล่นกานต่อ
ตอนแรกว่ากะจะไปว่ายน้ามทะเลกาน ... แล้วเป็นยังไง
ผีพนันสิงเข้าไป ... ซัดไปจนถึง 9 โมงเช้า ... กระทั่งแดดเปรี้ยงแล้ว ...
ก้ออดว่ายน้ามกานไป ... เลยแยกย้ายกันไปนอน ...
...
12.30 น.
...
ตื่นมาด้วยความงัวเงีย ... เพราะได้นอนเพียง 3 ชม .
แต่ความง่วงก้อไม่สามารถหยุดเราจากบรรยากาดดีดีริมทะเลไปได้ ...
ก้อเลยได้ออกไปคุยกะพี่ ๆ เพื่อนน้อง ๆ
จนถึงเย็น ๆก้อได้ไปว่ายน้ามกานสมใจซะที 555+
ว่ายกันจน ... ___ เหี่ยวกานเลยทีเดว ...
ว่ายกานไปปามาน 2 ชม ได้มั้ง แบบว่า ... ว่ายกันจนเหงือกจะโผล่ออกมาเลยทีเดียว
สักพัก ... ก้อได้เห็น ... ห่วงยางอันใหญ่โตสีดำ ...
ซึ่ง ตอนไปอัมพวา เคยไปว่ายน้ำคลอง ... แล้วเจอห่วงยางแบบนี้เปี๊ยบเลย ...
ก้อเลยตาวาว อยากได้มาเล่น .... เพราะการยืนบนห่วงยางนั้นเป็นสิ่งประเสิดมาก ...
ลองคิดภาพดู ... มันสนุกมากเลยนะ ... และกิดจะกำนี้ ... พอคนอื่นเห็นก้อเลียนแบบ อยากยืนมั่ง
เราก้อเลยกลายเป้นผู้นำแฟชั่นกันไปเลยทีเดว 555+
ซึ่งกานยืนนั้นทำได้ยากมาก ... ต้องอาศัยเทคนิคอย่างมากมาย 555+
....
หลังจากว่ายน้ำเส็ด ... ก้อได้ทำกิจกรรมยามเย็นต่อไป ...
คือ
" เลี๊ยบ ตุ่ย "
ซึ่ง ... เอ่อมก้อเล่นกานซะจนดึกดื่น จนปาร์ตี้เริ่ม ...
ถึงจะเลิกกัน ... ลองมาคิดอีกที ... กรูไปทะเลเพื่ออออออ
สลาฟ
ตุ่ย
...
เอ่อม ...
คงเป็นเพราะ ... เล่นตุ่ยที่คณะมันไม่มันส์เท่าทะเลมั้ง 555+
(ไม่เห็นเกี่ยวเลย )
พอถึงปาร์ตี้ โยก้อเริ่มออกไปนัวเนีย ... ที่มีสิงโตและแม่มดต่อสู้กัน ...
เย้ย ... นั่นมัน นาร์เนีย ...
(ขอซักมุขเถอะ)
นั่นล่ะ ก้อได้ไปกินเหล้าร้องเพลงริมทะเล หนุกหนาน ๆ ๆ ๆ
พอถึงเวลา 3 ทุ่ม
ก้อแน่นอน ... เป็นเวลาที่เรารอคอย ...
คอนเสิดเอเอฟวีค 10 ... ซึ่ง อาทิดนี้ต้องมีการโหวตกลับแน่นอน ... อยากดู max
...
ดูไปได้ 3 คน คือ นังพะแพง ลูกโป่ง และ มิวสิค
...
" พี่คะ ถึงเวลาบายศรีแล้วค่ะ "
อ๊ากกกกก
เอเอฟกรู ..... เอาวะ ค่อยไปโหลดมาดูก้อได้ ... เพื่อน้อง
แล้วก้อเลยไปบายศรี
เรื่องในบายศรีก้อนะ ... เหมือน ๆเดิม ไม่เล่าละกาน
555+
แล้วก้อกลับมาแดกเหล้าต่อ ... พอ ดึก ๆ กรูก้อพลอยหลับไป
...
ตื่นมาตอนเที่ยง ... ใกล้เวลารถออก ก้อเลยไปถ่ายรูปกาน ... สายรหัสที่รัก ... จุฟ ๆ
และก้อกลับบ้าน ...
โดย กิดจะกำบนรถ ได้เปลี่ยนไปจากกิจกรรมต่าง ๆ ในทริปมากมายคือ
" 9 เก "
ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แต่อันนี้กินตังค์ ... โดยเราเล่นกันเป็นหุ้นส่วน ... แล้วส่งทัพหน้าไปเล่น
ก้อได้กันมา 210
โดยหารกันคนละ 50 บาทก้อเลยไปเล่น ดอทเอที่สามย่าน
แล้วก่อกลับบ้านอย่างสวัสดิภาพพพพ
ปล. ทริปนี้ โชคดี มี " สติ "
ปล. ขอบคุณ เพื่อนซี้ทุกคน ... ที่ทำให้ทริปสนุก ...
ปล. ขอบคุณ เพื่อน พี่ น้องกุ๊บคนอื่น ๆ ... ที่ทำให้ทริปสนุก ...
ปล. ขอบคุณ " พี่โหน่ง " ... พี่รหัส ที่รักที่สุด ... โชคดีนะเฮีย
ปล. ขอบคุณ " น้องแตง " ... น้องรหัสที่พี่รักที่สุด ... ทุกอย่างพี่พูดไปหมดแล้วตอนบายศรีนะ
ปล. ขอบคุณ อะไรอีกดี ... นั่นล่ะ ขอบคุณหลาย ๆคนละกาน
ปล. ขอโทด ... ถ้าทำอะไรไม่ดีกะใครไว้
ปล. ... ทำไม นัท ... ไม่เอาอิ๋ง ๆ กลับมา ... แงงงงง
ปล. ลป.(ลูกโป่ง) ไม่รอดแน่
ปล. ใครที่มาแอบอ่านสเปซก้อ ... อย่ามัวแอบขำอยู่คนเดวละกาน
8月19日 สะ-บาย-ดี ทริปกุ๊บ อาร์แห่งการรอคอยก้อมาถึงแล้น
โดยมีกำหนดการ 3 วัน 16 17 18 สิงหา ...
โดยออกรถกันโดยประมาณ สี่ทุ่ม ...
พอดีว่า ทริปนี้เนี่ย ... เป็นวัน พฤ ศ ส ... จึงทำให้พี่ ๆ นายช่างทั้งหมดมาไม่ได้ ... เนื่องจากต้องทำงาน
แต่น้อง ๆ นั้น ก้อไม่สามารถเลื่อนทริปไปไหนได้ 555+
จึงต้องทุลักทุเลกันไป โดยพี่ปี 4 ไปโดยประมาณ เด๋วนับก่อน ... ประมาณ เอ่อม ๆ ๆ ๆ
นับนานมาก ... ... ... ไป 3 คน
โดยพี่ปี 3 เนี่ย ... ไปกาน ... 7 คน ...
ส่วนน้องปี 1 และ 2 เนี่ย ... ขนกันไปยกกรุ๊ปเลยทีเดียว
555+
ตอนแรกก้อแปลก ๆ ... เพราะปกติการไปทริปกุ๊ป 2 ปีที่ผ่านมา
ตอนเป็นเฟรชชี่ ... "ความรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้แดกเหล้า ... จะมาทำไม ... กรูไม่กิน ... กินนิดเดียวกูก้อเมาแล้ว หลับดีก่า "
ตอนเป็นปี 2 ... "เยดดดดด ... ทริปแห่งการดูแล ... กูต้องทำให้ทริปสนุกที่สุด ... ทำให้น้องประทับใจที่สุด ด้วยกิดจะกำที่คิดไป "
ตอนเป็นปี 3 .... "... กะลังจะได้รู้แล้ว เห็นเพื่อนบอกว่า ปี สาม เป็นปีที่ดีที่สุดเพราะ สามารถเมาได้โดยไม่ต้องดูแลน้องแล้ว
แต่ .... กูชอบกินเหล้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ... ทั้ง ๆ ที่ 3 บรรทัดก่อน .. กูยังไม่อยากกินอยู่เลย ... จิง ๆ ไม่ได้ชอบกินเหล้า แต่คงเป็นชอบบรรยากาศมากกว่า
ไม่ว่าจะเป็น 'กลิ่นอ้วก ... คราบอ้วก ... ขวด ... คนเมา' ... ไม่ใช่สิ ...
ต้องนึกถึงบรรยากาดที่มันดีดี การได้คุยแบบ สบายใจ ไม่ต้องคิดอะไร ... ทำอะไรไม่ต้องคิดอาไร อ๊า ... เยี่ยม "
...
ก่อนไป ... พี่อ๊อฟ ... ได้ปลุกระดมปี 3 ด้วยกาน ... ตั้งวงเหล้าก่อนไป ... ที่ไหนรู้ไหม
"หน้าป้ายคณะวิศวกรรม ด้วย แสงโสม"
ไม่ได้กลัวท่านคณะบดีเลยทีเดว ... แดกไม่ได้ดูสถานที่เลย ... 55+
และด้วยความที่โยใส่เสื้อลาวมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ที่ ไอ้วิ่นซื้อมาฝากจาก "ประเทศ ลาว" โดยสกรีนว่า
"สะบายดี"
พี่อ๊อฟก้อเลยได้ใจใหญ่เลย
"เอ๊ะ ... ไอ้นี่ มึงยังสบายดีอยู่เลย ... เอ๊า แดกกกกกก~ก"
เอ่อม ... จนกูจะเริ่มไม่สบาย ... และก้อได้ขึ้นไปแบบมึน ๆ
(ระดับสติ lllllllllllllllllllll)
พอขึ้นรถ อ๊า แนะนำตัว ... แต่พิธีกรกลับไม่ใช่น้องปี 2 แฮะ
(ปกติปี 2 ทำทุกสิ่งอย่าง ... แต่ปีนี้พี่นิคปี4 และ วิ่นปี 3 เป็นพิธีกร)
เอ๊ะ ... พี่กูนี่ ... และก้อ เพื่อนกูนี่ ... อย่าบิ๊วกูน้า
... ต่อไปเป็นน้องโม ...
น้องโม > "สวัสดีค่ะ ชื่อโมคะ"
พี่นิค> "อ่าส์ น้องเป็นผู้หญิงอยากให้ใครกินแทนคับ ... (ทิ้งไป สามวิ ) อ้อ ... พี่โยหรอ"
น้องโม > "... ค่ะ พี่โย (แบบไม่เต็มใจ เหมือนถูกบังคับ)"
พี่โย > "ทำไมต้องกรูนี่" (พูดในใจ)
อ้าว แดกกกกกกกกก
....
(ระดับสติ lllllllllllllllllll )
...
ต่อไปเป็นน้องภัส ... หลานพี่โย ...
อ้าววววว แดกกกกกกกก
(ระดับสติ llllllllllllllll )
...
พอถึงจุดแวะพัก ... ซื้อของกินเส็ด ระดับสติของโยถูกเผาผลานไปจนสิ้น
(ระดับสติ lll )
...
โยตื่นมาอีกที ตอนเที่ยง ... ในสภาพบนเตียงที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน พร้อมกับมีรุ่นน้องนอนอยุ๋ 1 คน ...
เอ่อม ... ที่นี่ที่ไหน ... เกิดอะไร ...
ทำไมมะวานเค้าไม่กินเหล้ากันที่ทะเลน้า ... มาถึงก้อนอนเลย ใช้ไม่ได้เลย ...
ต้องไปต่อว่า ซะละ ...
แล้วโยก้อเดินลงไปหาเพื่อน ๆ ซึ่ง น้องทุกคน ... ทักว่า .. "อ้าว พี่สะบายดี ..."
พี่โย > "เอ่อม ... อ้อใช่ พี่สบายดี"
...
พอเจอเพื่อน ๆ ปุ๊บ ก้อ ... ได้รู้เรื่องทั้งหมดที่เกินขึ้นมะวาน ... ไม่ว่าจะเป็น
'โดนลาก'
'กางเกงหลุดครึ่งตูด'
'นอนเซ็กซี่'
'อ้วกใส่น้องและเพื่อน'
'นอนซบบันได'
' ... สะบายดี ...'
...
จิง ๆ แล้วมะวานเขาตั้งวงกันล่ะ ... น้อง ๆ ก้อเมากานเต็มที่ ...
และพี่โย ก้อเมาด้วย ... แต่นำน้องไปไกลแล้วแค่นั้นเอง
555+
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในวันแรก
ส่วนวันที่ 2 ที่สาม สติครบ ... เยี่ยมไปเลยทีเดว 555+
ได้แต่นอน ๆ คุย ๆ ๆ เม๊า ๆ ๆ ๆ
ไม่ว่าจะเป็น
'จา พนม จ.สุรินทร์'
'แฟนพันธุ์แท้กุ๊บอาร์'
'ผลไม้ที่มี ...'
'ติดไวเลส'
555+
ขอไม่เล่าละกาน เพราะเรื่องในทริปก้อน่าจะจบในทริป ... ซึ่งเป็นทริปที่ดีเหมือนเคย
ปล. ขอบคุณ 'วิ่น' 'ทีม' 'อัพ' มาก ๆ ที่คอยดูแลตอนกรูเมา ... ที่คอยแบกหาม ... แม้ตอนตื่นมากูจะเจ็บจักแร้ก้อเถอะ
ปล. ขอบคุณ 'แผ่นหลังของน้องเป๋า' ที่รองรับ ... ข้าวแม๊กซิกันมื้อเย็นของพี่ 555+
ปล. ขอบคุณ 'อิ๋ว เนต เชด' ที่มาเป็นแฟนพันแท้ ... รวมถึงติดไวเลสด้วยกัน ... หวังว่า คงไม่ถูกกักบริเวณบนหอคอย 555+
ปล. ขอบคุณ 'น้องปี 2 พี่ปี 4' ที่คอยดูแลความสะดวกสบาย ... คอยบิ๊ว สุดริด
ปล. ขอบคุณ 'น้องๆปี 1' สำหรับมิตรภาพดีดี
ปล. ขอบคุณกระเป๋าเดินทางจาก tomy ที่ ... เอา ตี๋ ออก 555+
ปล. ทำไม ... กูกลับมาแล้วนอนไม่หลับ ... เหงา เปลี่ยวจิตได้ขนาดนี้ ... ใครก้อได้ช่วยแก้ที
8月13日 วันแม่และแล้วเวลาก้อล่วงเลยจนมาถึงวันแม่ ...
จิง ๆ ยังจำปีที่แล้วไม่ได้เลย ว่าทำอะไรให้แม่ ...
แต่ค่อนข้างจำได้แน่วแน่ว่าปีที่แล้ว .... สัปดาห์วันแม่ ตุ้ยเอเอฟ3
ได้ร้องเพลง "ยังยิ้มได้" ให้แม่อยุ่เลย ...
ตอนนั้นฟังแล้วน้ำตาซึมเลย ...
รู้สึกประทับใจ ... ว่าชีวิตคนเราหากได้อยู่ ณ จุดนั้น ... แล้วก้อได้บอกรักแม่ ณ จุดนั้น เราจะตื้นตันใจ
ขนาดไหน
.......
พอมาปีนี้ ... เอเอฟ ได้โชว์คอนเสิดก่อนวันแม่จริง 1 วัน ซึ่งก้อคือมะวาน
... มะวาน "รีบ" สุดชีวิต เพื่อที่จะกลับบ้านมาดูเอเอฟฟให้ทัน
โดย กำหนดการ มันจะเริ่มที่ 3 ทุ่ม ... แต่โยนั้น ออกจากถนนเพชรบุรี ตอน "สามทุ่ม"
ก้อได้แต่สวดมนต์ว่าขอให้กลับได้ถึงก่อน เอเอฟกราบแม่เถิดดดด
แล้วเป็นยังไง รีบมาก ถึงบ้าน 4 ทุ่มก่า ๆ ...
"เพิ่งเริ่ม" ... ดีใจมาก ๆ โดยภาพที่คาดไว้คือ ... แม่กรู นั่งเพ่งทีวีแทบจะมุดเข้าไปในคอนเสิดเลยทีเดว
แล้วก้อเริ่มได้เม๊าส์กะแม่จิงจัง คุยกานสารพัด ...
เกี่ยวกะเอเอฟนี่ล่ะ
แอบเห็นแม่น้ำตาซึมตอนเอเอฟกราบแม่ ... แต่เราก้อนะ รู้สึกเป้นลูกที่แย่ว่ะ ...
เราไม่กล้าที่จะบอกรักหรืออะไรเลย ... ทำทุกอย่างปกติที่สุด ...
แต่ในใจก้อกังวล กลัวแม่คิดมาก ... ก้อนะ ... เราสนิทกานออก ... เพียงแต่เราไม่หวานกันเท่าไหร่ก้อเท่านั้น
... "ขอบคุณกระเป๋าเดินทางจาก Tomy" ...
เป็นประโยคทรมานใจ ... หมายความว่าจะมีคนออกจากบ้านอีกกกกกกก ...
แล้วก้อหวังว่าวันนี้จะ สะใภ้ด้วยกานไม่เอาคนออก ... เพราะคนที่ต้องออกคือ "อิ๋งอิ๋ง"
ก้อรอ เมื่อไหร่จะสะใภ้วะ ... เอาน่า ... ตอนไปกอด เทรนเนอร์อาจเรียกกลับมา ...
ก้อไม่เรียก ...
"แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"
เอาอิ๋ง อิ๋ง กรูคืนมาเถิดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ....
.... ทั้งกรูและแม่ ... ซึม ... ด้วยการที่อิ๋งอิ๋งออก หมายความว่า
พี่ทุย (เป็นภาษาเวปบอร์ด หมายถึง ทรู) ... พยายามจะดันน้องลูกโ_ก .. เอ่อม .. ลูกโป่งน่ะ
ดันให้ได้ที่ 1 เลยทีเดียว โดยกานเอาตัวแม่อีก 2 ตัว ออก ...
เศร้าใจว่ะ
....
พอมาวันถัดมา วันนี้ ก้อเป้นวันแม่ ก้อกลายเป็นวันครอบครัวไปอีก 1 วันที่ทุกคนจะได้ไปทำอะไรร่วมกันทั้งบ้าน ... ตามเคย
ก้อรู้สึกอบอุ่นและมีความสุขสุด ๆ เพราะคุณแม่ที่น่ารักของเรา
เนื่องจากวันนี้เป็นวันแม่ ... โยก้อเลยจะขอเล่าเรื่องน่ารัก ๆ ของคุณแม่ให้เพื่อน ๆ ฟังดีกว่า
1. เรื่องนี้ ... ด้วยความที่แม่ อินเทรนสุด ๆ ... แกดูเอเอฟ แกออนเอ็ม แกเล่น Luzor แกเชคเมลล์
แกฟังเพลงไทยสากล ... ตลอดเวลา ... จนกะทั่งวันหนึ่งขณะที่ดูทีวีกานอยุ่ ด้วยความน่ารักของแก แกอยากรู้ว่า ...
เพลงของอ๊อฟปองศักดิ์ ที่ดัง ๆ ตอนนี้ชื่ออะไร แกเลยถามลูก ๆว่า "นี่ ... เคยฟังเพลงของอ๊อฟป่ะ ที่มันชื่อเพลง แทงข้างหลัง ทะลุข้างหน้า อะไรนั่นน่ะ"
"หึ่ง" ... เอ่อม ... แม่ ... นั่นมันไก่ย่างหรือเปล่าแม่ ...
555+ โยและพี่ สงบนิ่ง 3 วิ ก่อนที่จะขำท้องแข๊ง ... เพราะจิง ๆ มันคือ เพลง แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ ...
2. เรื่องนี้ ... เกิดขึ้นวันนี้เลย สด ๆ ... ด้วยการที่แกไม่ชินกะการขึ้น บีทีเอส ... แกเคยขึ้นแต่ใต้ดิน ...
แล้ว แกก้อนะ ... เดินไปที่เค้าเตอร์อย่างรวดเร็ว แล้วก้อยื่นเงินพร้อมพูดว่า
แม่ >> "น้อง !! เอกมัย สอง" ...( เอ่อม ความรู้สึกเหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยวเลย )
พนักงาน >> "..." (พร้อมกับยื่นเหรียญตามจำนวนเงินที่แม่ได้ให้ไป)
แม่ >> "นี่ !! ขอเหรียญห้าด้วย ... " (เนื่องจาก พนักงาน ... ให้มาเป็นเหรียญสิบหมด แต่ค่าบีทีเอสมัน 25 บาท )
พนักงาน >> "(ประกาศใส่ไมค์ด้วยความใจร้าย) เอ่อ ... เครื่องมันมีทอนค่ะ " ...
แม่ >> "..."
ลูก ๆ >> "..."
ถึงกะอึ้ง พูดอะไรไม่ออกเลย ... 555+
นี่ก้อเป้นเรื่องน่ารัก ๆ ของคุณแม่ที่โยเอามาเผากาน 555+
(ฟังดูเป็นลูกที่เลวนะ) กี้ว ๆ ๆ ๆ
8月7日 สัปดาห์ที่ 7.... ในที่สุด ... ก้อเหมือนกลับมาเปิดเทอมอีกครั้ง ....
เป็นเวลาที่ไม่ค่อยแสนสุขเท่าไหร่ เพราะทุกวันจะผ่านไปด้วย
การทำแลบ ... การปั่นการบ้าน ...
การตื่นเช้าไปเรียน ... การโดดเรียน ...
... นี่ก้อเข้าเดือน แปด ... เดือนนี้จะมีอะไรมากมายเลยทีเดียว
เริ่มจาก " ทริป " ... โดยทริปมากมาย ก้อจะมากองกานที่เดือนนี้เดือนเดียว ...
เพราะ ... เดือนหน้าก้อจะต้องสอบไฟนอลกานแล้ว ...
555 +
เพิ่งสอบมิดเทอมเส็ดชีวิตก้อเริ่มกลับมาสงบสุขอีกครั้ง สามารถ ชิล ได้มากมาย
ตั้งแต่ไปนั่งบนห้องชมรม ... ชมรม เป็นที่ที่เดียวเลยมั้งที่โยได้ไปอยุ๋ โดยไม่มีเพื่อน ๆ ที่คณะ เพื่อน ๆ เดอะแก๊งค์อยู่ลเยสักคน
... แต่ ... วันนั้นกะว่าจะไปให้เพื่อน ... สอนโปรแกรมซะหน่อย ... แล้วเป็นยังไง ...
มีการประชุม "ค่าย" ซึ่ง ... อ่า ไม่เป็นไร ๆ ๆ มึงประชุมไป กูไม่สนใจโปรแกรมก้อได้ ...
พยายามจะหาอะไรทำ ... หาคนคุย ... แต่ ... ลืมตัวไป ว่าแทบจะไม่รู้จักใครเลย ...
คำว่าไม่รู้จักอาจดูรุนแรงไป ... แต่ความจิงแล้ว ... ไม่รู้จักเนี่ย คือคนที่รู้จักนะ แต่ไม่รู้จะคุยอะไร ...
รู้จักกันแค่คนนั้นชื่อนี้ คนนี้ชื่อนั้น ... แต่ไม่รู้จะมีเรื่องอะไรคุยกาน ... และเขาก้อมาแบบว่า รู้จักกันหมด ...
กลายเป้นกรูคนเดว ที่ไม่รู้จักใคร กูเลยนั่งงอกออกมาเป็นก้อน ... ก้อนดูใหญ่ไป ... เป้นติ่งดีกว่า
เป็น "ติ่ง" หนึ่ง อยู่บนชมรม ... พอรู้สึกตัว จึงได้เคลื่อนย้ายติ่งอันนั้น ให้ไปอยู๋บริเวณริม ๆ จะได้ไม่เกะกะใคร
เลยเลือกไปนั่งนอกระเบียง ... แล้วยังไง ๆ ... พบว่า มีอีกติ่งหนึ่ง ... สนใจมางอกด้วยกัน
55 +
ก้อเลยนั่งกันอยู๋ สองติ่ง ... ได้คุยกานเยอะขึ้นนะ แต่ติ่งนั้นก้อต้องรีบกลับ .... เพราะพ่อมารับ
แล้วพอกลับไปเป็นไง ... เหลือติ่งเดียว 555+ ก้อเลยเลือกที่จะหาอะไรทำก้อได้ ... ให้ดูไม่กวนใคร และเราสบายใจ
... " เล่นกีต้าร์ " ... เป็นทางเลือกที่ไม่ดีเลย ... เล่น ๆ เล่นมา โดนด่าอีก ... ซะงั้นน่ะ ...
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... ผลสุดท้ายวันนั้นก้อได้รับบทเรียนอันสาสมของการขึ้นไปบนชมรม ...
จากนี้ก่อนขึ้นชมรมคงคิดให้ดี ... ก่อนนะนี่ ... จะได้ไม่ไป "งอก" เป็น "ติ่ง" อยู่บนชมรม
....
ต่อมา ... วันไหนซํกวันล่ะ ...
ไปสอนพิเศษน้องเตรียมม.6 ..
คือน้องแกให้สอนเลข ในบทเรียนที่ "กรู" ไม่ถนัดสุด ๆ
ก้อเลยบอกน้องตรง ๆ ... ว่าพี่ไม่ถนัด ... อธิบายไม่ค่อยได้ ทำโจทย์ได้อย่างเดียว
แล้วเป็นไง น้องถามยิก ๆ ๆ ๆ ๆ เลย ...
คือน้องมานเป้นคนแบบกรู .... ให้ทำเลขคิด 3 ขั้นตอน 4 ตลบ พอถูไถ
แต่เรื่องนี้ใช้การสังเกตุและความเข้าใจ หลักความเป็นจริง ...
"ง่อย"
เลยทีเดียว
พอสอนเส็ด ... เจอ เจอ เจอ "จักจั่น " น่ารักเหรี้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
แค่นั้นล่ะ 555+
แล้วก้อนัดกับ น้ำ ... ไปเดินเล่นกาน ...
เดินไปเดินมา เม้าไปเม้ามา ... ก้อหิว
เลยไปลงเอยกันที่โออิชิราเมน สาขามาบุญครองชั้นล่างสุด ...
แค่เดินผ่าน มี Host คนหนึ่ง ... เสียงดีเฉกเช่นใหม่เจริญปุระ
"โออิชิราเมนสวัสดีค่ะ กี่ที่คะ"
(คือกรูเพิ่งเดินผ่าน ยังไม่ได้ตัดสินใจที่จะกิน)
(แต่ดูหน้าน้องเขาสิ เป็นประกายด้วยความหวังเชียว เอาเถอะ ๆ กินก้อกิน )
พอเข้าไป น้องแกเหมือนกระดี่ได้น้ำ ... หน้าตาทรงผม ท่าทาง ดูแบบว่า แอคทีฟมาก ๆ
....
แทบจะให้รางวัลพนักงานดีเด่นเลยทีเดว
... นั่งกินไป กินมา ด้วยความที่หิวน้ำ เลยสั่ง refill กันมา
นั่งไปเกือบ 1.30 ชม .... คือแบบว่า ... เขาแทบจะกราบตีนให้ออกจาร้านแล้ว
ยังคงหน้าคงทนนั่งอยู๋ เม๊ากระจายยิก ๆ เลย
555+
แล้วก้อได้กลับบ้านกันไป
จิง ๆแล้ว ก้อไม่ชิลเท่าไหร่นะช่วงนี้ เพราะคะแนน เริ่มออกแล้น ...
มีตัวนึง ตกใจมากกกกกกกก ... ได้ เกือบMin ทีเดียว ...
Min ย่อมาจาก Minimum แปลว่า น้อยที่สุดดดดดดดด
แล้วเป้นเยี่ยงไร ช๊อค ... ภายนอกอาจดูตลก ... แต่ภายใน ช๊อค
เกิดมาไม่เคยได้คะแนน เฉก Min ขนาดนั้น ...
ตกใจมาก ... จะถอนก้อไม่กล้า ... 555 +
ก้อเลยต้องไฟท์กานหนักหนา ... แต่ก้อสู้ตาย
หึหึหึ
สัปดาห์ที่ 7 ... ปุยฝ้ายออก ... เฉย ๆ
ปล. มีคนบอกว่า กรูเป้นคนไม่มีหัวใจ ... กูไม่เคยรักใคร แม้กระทั่งตัวเอง ... จิงหรอ ???
ปล. อิ๋งอิ๋ง V6 ร้องไว้ ... เพราะมาก ๆ เลยเอามาให้ฟัง
ปล. กูไม่ได้บ้าเอเอฟนะ ... แค่ติดตามเฉย ๆ
7月28日 จบไป ....... สำหรับ .... การสอบมิดเทอมที่ผ่านมา ...
ด้วยความดีใจในตอนจบปีสอง ... พี่ ๆ ภาคไฟ บอกไว้ว่า เทอมนี้หนักสุด ๆแล้ว
หลังจากนี้ สบายยยย~ย ...
โยก้อเชื่อ ... จนถึงก่อนสอบมิดเทอม ...
พอเจอหนังสือ และเนื้อหาที่จะสอบมิดเทอมแล้ว ... โอ้โห ... เยอะมากเลยยยย
แต่ถ้าขยัน ๆ หน่อยก้อคงอ่านทันล่ะ 555+
แล้วเป็นยังไง 3 อาทิดกับ
การใช้ หอกลางเป็นบ้าน ...
แล้วใช้บ้านเป็นโรงแรม ...
คณะเป็นคลังสรรพาวุธ ...
สุด ๆ จิงจัง .... ... อาจมีการออกไซด์งานด้วย ... โดยการเปลี่ยนบรรยากาศ เป็น
... บ้านไร่กาแฟ ... (ที่ ๆ เราคุ้นเคย และเลื่องลือว่า ของเขาดีจริง )
... บัคแอนด์บี ... (ที่ ๆ เล่นเนตฟรี ในราคากาแฟที่เท่ากับที่อื่น)
... แมคสีลม ... (ที่ ๆ เปิดเพลงแบบลีดแดนซ์ตอนเที่ยงคืน ... แต่ราคาย่อมเยาว์)
... กระทั่ง บนรถเมล์ รถตู้ ก้อต้องอ่าน ... (เพราะมันไม่ทันจริง ๆ)
ปกติแล้วทุกเทอมเนี่ย โยจะวางแผนเป็นอย่างดี ว่า ... ต้องอ่านก่อนสอบ 1 เดือน
แต่อ่านแบบชิว ๆ นะ ... พอมาเทอมนี้ ... 1 อาทิดมีค่ามาก ๆ
เพราะอ่านช้า เลยทำให้โยต้องอ่านหนักขึ้น ๆ ๆ ๆ ๆ
เป็นเอามาก ๆ
555+
พอมาอาทิดสุดท้าย ... สอบ 6 วิชา ภายใน 5 วัน
แต่ที่สำคัญคือ "สอบเช้าทุกวัน" ... เป้นเรื่องที่ช๊อคจิงจัง
...
เคยเห็นภาพคนที่อดสอบเพราะตื่นสายไหม ...
นั่นคือภาพที่กำลังจะเกิดขึ้นกับโย ...
แต่จนแล้วจนเล่า โยก้อ ... ไปสอบทัน แม้จะ "สาย" ก้อเถอะ
(แต่รู้สึกว่า ถึงเข้าเต็มเวลา ก้อทำข้อสอบไม่ได้อยู่ดี )
ข้อสอบ ... ยากปกติ ถึงยากส์มากกกกกก~ก
โยคาดว่า ... คะแนนโยนั้น คงได้ประมาณ ปริมาณโอโซนที่เหลือคลุมโลก ในชั้น สตราโทสเฟียร์
อาจเป็นเพราะ โยใช้ CFC มากเกินไป ... ทำให้ คะแนนของโย เป็นหลุมได้ 555+
(บางคนอาจไม่เข้าใจ ... แต่หวังว่าคงจะเข้าใจกัน)
555+
รู้สึกว่า ... ตัวเองไม่ได้อัพสเปซนานมาก ...
อาจเป็นเพราะ ... ไม่ค่อยได้เล่นคอมมั้ง ... ถ้าได้เล่นก้อที่สามย่าน
...
หรือไม่ก้อหน้าทีวี ... (ดูเอเอฟ)
ตอนแรกที่บ้านก้อไม่มีหรอก ยูบีซีอ่า ... แต่พอโยชักชวนแม่มาดูคอนเสิดเอเอฟ 2 วีคเท่านั้น
เห็นผลทันตาเห็น ... เป็นภาพของเช้าวันจันทร์ที่โยตื่นมาด้วยความงุนงง
ว่าทำไมมีชายแปลกหน้ามาอยู่ในบ้านถึง 2 คน
และเป็นชายกำยำด้วย ... ได้มาเพ่นพ่านในห้องนอนของโย ...
ด้วยความตกใจตื่นกลัว ... จึง"นอน" ต่อ อย่างไม่รู้ร้อน
555+
แล้วยังไง ... ตื่นมาอีกที ชาย 2 คนกลับไปแล้น ...
พร้อมกับ "จาน" ดาวเทียมสีแดงแป๊ด ๆ
...
เรื่องนี้ ฟังแล้ว ถึงกับ จุด จุด จุด เลยทีเดว
รู้หรือเปล่าว่า การใช้ไฮไลท์อ่านหนังสือ ... สามารถทำให้เราจำได้มากขึ้นถึง 78% เลยทีเดว ...
....
....
ปล. ประกาศจากกระทรวงหัวใจ ... มาตราที่ 123 ... " โย 'โสด' "
ปล. ประกาศจากกระทรวงเวทมนต์ ... มาตราที่ 116 ... "แฮรี่ จะสนุก เมื่อมันอยู่ในหนังสือเท่านั้น"
ปล. ประกาศจากกระทรวงหัวใจ ... มาตราที่ 124 ... " โย อยาก มี แฟน "
ปล. ประกาศจากกระทรวงความสัมพันธ์ภายนอกประเทศ ... มาตราที่ 456 ... "อยากเจอเพื่อน ๆ ต่างคณะมาก ๆ เลย"
ปล. ประกาศจากกระทรวงความสัมพันธ์เก่าครั้งก่อน ... มาตราที่ 6/2 ... "อยากไปหน้าหม้อแล้ว 555+"
ปล. ประกาศจากกระทรวงความสัมพันธ์ภายในประเทศ ... มาตราที่ B และ R ... "อยากไปทริป อยากเมา อยากอาละวาดดดดดแล้วก้อ อยากร้องเพลง"
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เรื่องที่จบไป ... อีกเรื่องคือ ... เรื่องของคุณที่คุณก้อรู้ว่าเป็นใคร ... ได้จากโยไปแล้ว
7月7日 First Drinkงาน first drink คือ ... งานเลี้ยงน้องเฟรชชี่ครั้งแรก ... ของกรุ๊ปต่าง ๆ ในวิดวะ ...
ซึ่ง กุ๊บของโยก้อจัดไปมะวานนี้นี่เอง ... โดยจัดที่ห้องอาหาร หอพักไดอาน่า เพชรบุรีซอย 6
ซึ่งบรรยากาศก่อนไป .. ฝนตกตลอดเวลา ... รถก้อติด ... ตอนแรกว่าจะเดินไป แต่ไม่ไหวนะ
ไปถึงปอดบวมเป็นตั๊กบงกชพอดี ... พอไปถึงที่งานก้อพบว่า ... น้องนั่งกันตรึม ...
น้องกุ๊บปีนี้หน้าตางั้น ๆ ... หรืออาจเป้นเพราะกุ๊บนี้ ... ไม่เคยมีคนน่ารักเลย
เวลาเขาจัดกุ๊บอ่า ... เขาเรียงตามชื่อ ซึ่งกุ๊บที่โยอยู่นี่ ... คนส่วนมากจะชื่อนำหน้าด้วย "ส"
เราอาจจะสรุปได้เลยหรือเปล่า ... ว่าผู้หญิงที่ชื่อนำด้วย "ส" ... ไม่ค่อยมีคนสวยเด่น ...
555+
เมื่อเปรียบเทียบกับกุ๊บบี ... ซึ่งชื่อนำหน้าด้วย "ก - จ" ผู้หญิงจะน่ารักทุกปี ... ไม่ 1 คนก้อ 2 คน หรือ มากกว่านั้น
(ฉะนั้นอยากให้ลูกสวยต้องตั้งชื่อด้วย "ก-จ") 555+
ในงาน บรรยากาศก้อดี เหมือนงานเลี้ยงสโมสรไงไม่รู้ 555+
ก้อกิน ๆ ๆ ๆ ๆ แนะนำตัว ๆ ๆ ๆ ๆ
"ฟุบ" ...
ความรู้สึกสุดท้ายที่โยรู้สึกคือ ตอนไปหยิบข้าวเกรียบให้เพื่อน ๆ 55+
และนอกนั้นจำได้ลาง ๆ เฉย ๆ 555+
รู้สึกเสียใจ ที่ ... งาน first Drink ทั้งที ... ทำไมเรากลับไม่จำอะไรเลย
ฮ่า ๆ ๆ ๆ
ความทรงจำหายไปพร้อมกับแสงโสม ...
จงเป็น
คน ... กินเหล้า
ไม่ใช่
เหล้า ... กินคน
ปล. มันถึงเวลา เนิร์ดเต็มพิกัดอีกแล้ว ... น่าเบื่อเนอะ 555+
ปล. อาทิดนี้ ใครจะออก ... ขอให้อิ๋ง ๆกะลูกโป่ง อยู่เถอะ
ปล. อยากไปทะเล ... อยากหนีไปไกล ๆ ให้พ้นหน้าใครบางคน
ปล. ยื้อ ... ต่อไปไม่ไหวแล้ว ... เราหยุดเถอะ... พอกันที ... 7月1日 อย่าหากใครมีของ..สำคัญชิ้นหนึ่ง
ที่เคยให้คุณค่ากว่าสิ่งไหน
แต่ว่าสุดท้าย เมื่อวันเลยผ่าน
ก็กลับละเลย เพราะมีชิ้นใหม่ที่ถูกใจ
ไม่ต่างจากตัวฉัน
ปล่อยให้คนรักต้องเจ็บและจากหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว
โศกเศร้า เดียวดายเท่าไหร่
มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
โอ้ว อย่านะ อย่าให้เป็นอย่างฉัน
อย่าเลือกยอมให้อารมณ์หวั่นไหวชั่วคราว นั้นอยู่เหนือกว่าเหตุผล
จำไว้ว่าอย่านะ อย่าให้เป็นอย่างนั้น อย่าเป็นอย่างฉัน
-----------------
หากว่าวันนี้
ยังมีเธออยู่
โปรดดูแลและรักษาเธอเอาไว้
ถนอมความรัก ไม่ให้พ้นผ่าน
เก็บไว้ให้ยาวนานจะได้ไหม
อย่าให้เป็นอย่างฉัน
ปล่อยให้คนรักที่สุดจากและหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว
โศกเศร้าเดียวดายเท่าไหร่ มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
โอ้ว อย่านะ อย่าให้เป็นอย่างฉัน
อย่าเลือกยอมให้อารมณ์หวั่นไหวชั่วคราวนั้นอยู่เหนือกว่าเหตุผล
จำไว้ว่าอย่านะ อย่าให้เป็นอย่างนั้น อย่าเป็นอย่างฉัน
อย่าเลยนะ...
-------------- 6月24日 ตัวของตัวเอง
... ช่วงนี้ทำไมเรื่องเรียนมันกินทุกอย่างไปหมดเลยหว่า ... ก้อเข้าใจนะ ... ว่าต้องเรียนหนัก ... อ่านหนังสือเยอะตอนสอบ ... แต่เทอมนี้เลวร้ายกว่านั้น ... มีการบ้านทุกวีค ... มีกานเกือบทุกวัน ... จาฟิตไปถึงหนายเนี่ย ... ปีสามนี่ทารุณจิง ๆ ... เนื้อหาแต่ละวิชา ก้อนะ ... เริ่มเห็นความเป็นจริงมาลาง ๆ ละ ... หลังจากที่เอาแต่ อินทิเกรต ดิฟ อย่างเดว ... แต่วิชาที่เรียนทั้งหมดอ่า ... บางคนที่เรียนสายวิทย์มาอาจเห็นแล้วร้องอี๋ได้เลยทีเดว 1. " Principle of communication " เป็นหลักการไฟฟ้าสื่อสารเบื้องต้น ... ก้อมีการแปลงสัญญาณ แล้วก้อทุกอย่างเกี่ยวกะสัญญาณ ... 2. " Linear control " เป็น หลักการของไฟฟ้าควบคุม ... เป็นการออกแบบการทำงานของอุปกรณ์ต่าง ๆ ... เช่น จานดาวเทียมรับสัญญาณ ต้องเป็นยังไง ... ทำงานได้ยังไง ... input เป็นอย่างไร ต้องมี Control รวมทั้ง output หาก output ไม่ตรงก้อต้องดู Feedback ยังไง ... เฮ้อ 3. " Electric Power " เรียนเกี่ยวกับกำลังหมดเลย ... หากคนที่ไม่รู้ว่า เอ๊ะ ... ทำไมไฟฟ้าต้องมีโน่นนี่ด้วยละ ... เปรียบเทียบง่าย ๆ ก้อคือ วิชานี้เนี่ยเรียนเกี่ยวกับ การส่งไฟฟ้าอ่า จาก กฟผ มาสู่บ้านเราอ่า ส่งมายังไง คำนวณขี้แตก 555+ 4. " Eng Management " คงเป็นวิชาที่โดดได้วิชาเดวของเทอมนี้เลย เพราะเรียนรวมทุกภาค ... เรียนเกี่ยวกับการจัดการทางวิศวกรรมอ่า ... ท่องล้วน ๆ ... 5. " Semicondutor Device " เรียนเกี่ยวกับ อุปกรณ์สารกึ่งตัวนำล้วน ๆ ... ยังคงดูเป็นเคมีเหมือนเดิม ดูลึกไปถึงระดับอะตอม (ลึกเกินไปป่ะ .. ) ดูพันธะ ... ปามานนั้นเลย 6. " Circuit Theory 2" เป้นภาคต่อของ เซอกิต 1 ... สุดโหดร้าย ... กระแส แรงดัน ความต้านทาน ขดลวดเหนี่ยวนำ .. เคอร์ชอฟ ... เฮ้อ เลวร้ายมาก ได้ข่าวว่า วิชานี้ล่ะ ที่ตอนปี2 เรียนเพื่อหนี F อย่างรุนแรง 555+ แล้วเทอมนี้จะรอดไหมนี่ ... อีกตัวนึงก้อเป้น Lab ธรรมดาที่ไม่ธรรมดา ... ควิซทุกอาทิด ... ข้อสอบก้อโหดร้าย ... แลบก้อมากมาย ... ร้อนก้อร้อน ... เลิกก้อเย็น ... เห้อ ... ทรมานจิงจัง พูดเรื่องเรียนมาก้อนาน ... ฟังดูเครียดเนอะ. .. คาดการณ์ว่า คงไดด้เจอกับเพื่อน ๆ ที่หอกลาง ในช่วงนี้ ... ก้อคงได้เข้าไปใช้บริการหอกลางแล้วล่ะ ... เพราะจะควิซแล้ว ... ฮ่า ๆ ๆ ๆ เรื่องสุดท้ายที่จะอัพวันนี้ ... คือ เรื่องเอเอฟ ... ด้วยความที่เป็นคนบ้ารายการพวกนี้อยู่แล้ว ... เพราะเป้นคนชอบฟังเพลง ... ก้อเลยชอบฟังคนร้อง 555+ แล้วปีนี้ มีเดะจุฬาอยู่ในบ้านถึง 3 คน ... ต้องเชียร์พี่น้องร่วมสถาบันแล้วล่ะ ... ก้อ ... ผู้หญิง 2 คนที่เข้าไปได้อ่า ... เสียงดีที่สุดในบ้านแล้วมั้ง ... ส่วนผู้ชายอีกคน ... ก้อคงรอดอ่า ฐานเสียงแน่น ... เลยทำให้รู้สึกไม่ค่อยอยากเชียร์(เนื่องจากคนเชียร์เยอะ) ... ตอนแรกว่าจะเชียร์แอ้ ... เพราะเสียงใส ๆ ดี ... ตกวีคแรกเลยคับพี่น้อง .. ตอนนี้ยังไม่ได้ปักใจเชียร์ใคร ... แต่คงลุ้นให้ผู้ชายออกไปซะ 555+ แม่ง ... บางคนร้องดีนะ .. แต่ลองเทียบกะผู้หญิงดิ ... ผู้หญิงนี่เสียงดีเหี้ย ๆ ... ที่ 1ปีนี้ ... คงเป็นผู้หญิงนะ ... (ถ้าไม่มีพวกแม่ยก โหวตแบบไร้สมองอ่า ) ก้อควรลุ้นคอยเชียร์กันไป ... แล้วก้อ เสาร์กลางคืนอ่า คงไม่ว่างแล้วล่ะ ... 555+ เพราะต้องดูคอนเสิตทุกวีค 555+ ไปนอนดีก่า ช่วงนี้นอนน้อยมัก ๆ 555+ ปล. ไม่อยากเสียใจ ... แต่ก้ออยากเสียใจ ...(เอ๊ะ ยังไง) ปล. "มึงอยากทำไรมึงก้อทำดิวะ ทำไมต้องไปฟังคนอื่นด้วย" ... (จิงหรอ ...) ปล. หอกลางเพื่อนรัก ... แงง ๆ ๆๆ
6月9日 " ใจเขา ใจเรา "เปิดเทอมมา 1 อาทิตย์แว้ว ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คิดถึงเพื่อน ๆ จางเยย
...
บางอารมณ์ ... บรรยากาศในคณะเปลี่ยนไป ... เพราะเราอยู่ปี 3 แล้วหรอ ... มุมมองน้องที่มองเราเปลี่ยนไป ...
มุมมองเราที่มองต่อคณะก้อเปลี่ยนไป
...
บางที ... เคยเป็นไหม ... เพื่อนมากมาย แต่ไม่รู้จะทำอาไร ... และไม่รู้ว่า ใครคือเพื่อนเรามั่ง
...
บางกิจกรรม ... ยามว่างก้อเหมือน ๆ เดิม ... เพื่อนก้อหน้าเดิม ๆ ...
ชีวิตดูจำเจไปไหม ... แล้วอะไรที่เรียกว่าแปลกตาล่ะ ...
...
บางเวลา ... ที่อยากจะทำอะไร ... แล้วไม่ได้ทำ มันน่าเสียดายเนอะ
...
บางอย่าง ... ทำอะไรไป ... แล้วคนเขาไม่เห็นเนี่ย ... น่าอึดอัดเนอะ
....
บางครั้ง ... การรู้สึกแย่ ๆ ก้อดีเนอะ ... เพราะตอนมีอะไรเล็กน้อยมาทำให้เราดีใจได้ ... มันก้อจะดูมีความสุขมาก ๆเลยทีเดว
...
บางร้าน ... เอาเงินเราไปมากมาย ทั้งที่เราเก็บตังค์มาตั้งนาน
...
บางเล่ม ... ก้อทำให้เราได้รู้ ได้เห็นโลกมากขึ้น
...
บางห้อง ... ก้อดูใหญ่โต แต่ดูเงียบเหงาจัง
...
บางคน ... ได้คุยกานนิดนึง ... แต่รู้สึกสบายใจ
...
บางคน ... ได้คุยกานมากมาย ... แต่อึดอัดใจ
...
บางใจ ... ก้อดูห่างเหิน
...
แต่บางครั้ง การมองอะไรเพียง" บาง "อย่าง ... ก้ออาจจะมีความสุขกว่ามองทั้งหมดก้อได้นะ
. ปล . หงอย เหงา
.
. ปล . เปิดเทอมแล้ว ... ต้องอ่าหหนังสืออีกแว้ว ~ ว
5月28日 บิดแคมบ้าน ... บ้านแคมบิด#2....
"บ้านแคมบิด" ... เป็นชื่อบ้านที่โยเสนอในที่ประชุมบ้านครั้งแรกสุด ...
มานมาจาก โย และผองเพื่อนไปเดือนงานสัปดาห์หนังสือ ... ป๊อกก้อพูดขึ้นมาเมื่อเห็น Cambridge university
ว่า ... โหย แม่งไม่เจ็บตายหรอวะ ... พอเพื่อน ๆ หันไปเจอป้ายนั้นก้อเข้าใจโดยทันที ... ว่ามันคือ "แคมบิด"
โยนึกได้ในคณะคิดชื่อบ้าน เลยเอามาตั้งแป็นชื่อบ้านกานเลยทีเดว
"บ้านแคมบิดแสนทราม มีแต่ความบัดสี หมดสิ้นความดี เที่ยวราตรีทุกวัน ... "
เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมา ... หมิวเป็นคนคิดเพลงนี้ ...
"พวกเราแคมบิดชอบตี๋หิดที่เมืองบาหลี โชคและบุญหนุนนำไปเจอบ้านอื่นกะลังเห็นหมี ..."
เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมา ... โยเป็นคนคิดเพลงนี้แล้วส่งไปให้หมิวรวบรวมบูม
"อีดอกกกกกกก~ก ... กะหล่ำปลี "
เป็นท่อนเปิดบูมที่ดูน่าร้าก ... ซึ่ง โยก้อได้เอามาจาก รร เก่าของโย ...
กับเพื่อน ๆอีกมากหน้าหลายตาที่รับน้องมาด้วยกาน หรือ ดึงมารับน้องกาน ...
ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของบ้านแคมบิด .... ผู้หญิงทุกคนแคมบิด ...
ผู้ชายทุกคนก้อแคมบิด 555+
ผ่านมาปีนึง .... ปีนี้น้องๆ เราก้อแคมบิดต่อมา ...
ปีนี้ประสบความสำเร็จมาก ๆ
ก้อต้องบอกจิง ๆ ว่าน้องเก่งกานมาก ๆ .... รวมทั้งขอบคุณรุ่นพี่ ๆ ที่มาช่วยเหลืออย่างมากมาย
แม้ว่าปีนี้ รุ่นเราเองจะเข้าไปดูบ้านเพียงไม่กี่คน ... แต่ก้อยังภูมิใจในบ้านแคมบิด ...
งานรับน้องก้าวใหม่ที่ผ่านมา ประสบความสำเร็จมาก ๆ ... น้อง ๆ ก้อน่ารัก เหอะ ๆ ๆ
จบเรื่องรับน้องไป 555+ นี่มานก้อใกล้จาเปิดเทอมแล้วนี่นา ...
ชีวิตต้องวนเวียนกับ คณะ หอกลาง บ้าน ... อีกแล้วหรือ ...
ปีนี้คงต่างจากปีที่แล้ว .... เพราะปีนี้ เป็นจูเนียร์แล้ว ... คงไม่มีอาไรต้องให้ทำ เกี่ยวกับการดูแลน้องมากนัก
... คงเรียนได้อย่างเต็มที่ ... คิดไปคิดมาก้อเสียดายเนอะ ... ทำไมตอนปี 1 ไม่ทำกิดจะกำให้เยอะ ๆ
พอมาอยู๋ปี 2 ก้อทำไมได้ละ ... และก้อเสียดายตอนปี 2 ที่น่าจะดูแลน้องดีดี มากกว่านี้ ...
พอมาถึงปี 3 ละ ทุกอย่าง ก้อดูสาย ไป ....
"จงทำทุกอย่างที่อยากทำ ถ้ามันไม่เดือดร้อนกับใคร ... อย่าปล่อยให้เวลามันเสียเปล่า"
เป้นคำพูดที่พี่โอปอร์พูดในตอนสำพาด ... ฟังมา 2 ครั้งแล้วสำหรับคำนี้ ...
พอฟังแล้วก้อรู้สึกมานแทงอก ... ว่าเราอ่า พลาดมาก ๆ จิง ๆ ... ที่ปล่อยชีวิตเรียบง่ายแบบนี้
... ปีสามมันมีอาไรที่ทำได้มั่งล่ะ ... คิดไปคิดมา พอตอนเราอยุ๋ปี 4 เราก้อคงมาเสียดาย ว่าปี 3 ทำไมไม่ทำโน่นทำนี่ ใช่ไหม ...
แต่ ... สิ่งที่เราอยากทำ ... ที่ที่เราควรอยู๋ .... มันใช่ที่ตรงนี้แล้วหรอ ...
คนที่มีความสุขที่สุด คือ ... คนที่ทำได้ทุกสิ่งในสิ่งที่เขาอยากทำไม่ใช่หรอ ....
ที่ที่มีความสุข คงเป็นที่ที่อยู่แล้วสบายใจ ... อยู่แล้วทำในสิ่งที่มีความสุขที่สุดได้ไม่ใช่หรอ
ง้าน ตัวเราเองคงไม่มีความสุขเลยล่ะสิ .... ใช่ไหม
.... คนที่น่าสงสารที่สุดในโลกคงเป้นคนที่หาตัวเองไม่เจอล่ะมั้ง ...
แล้วคนเราอ่า เกิดมา หาตัวเองเจอกานหรือยัง ว่าสิ่งไหนคือสิ่งที่ตัวเราเองต้องการ ....
อะไรที่เราอยากจะเป็น .... สิ่งใดที่เราอยากจะทำ .... เราหาเจอกานหรือยัง ....
- เอ่อม ... บ่นอาไรของกรูเนี่ย ... -
- สเปซมันเป้นที่ว่าง ๆ ของเราจิง ๆ ที่เราอยากจะบ่น อยากจะแต่งเติมอาไรลงไป -
- -
5月11日 เย้ว !!!สอบเส็ดแล้ว ... ดีใจจิง ๆ
ซัมเมอร์ที่ผ่านมาได้ลงไป 2 วิชา คือ วิชาเลือกสบาย ๆ ได้แก่ Sex Education (เพศศึกษา)
และ Urban Environment (สิ่งแวดล้อมเมือง) ก้อเรียนกานแบบ สบาย ๆ
ชิล ๆ ตามภาษาวิชาเลือก ...
วันนี้สอบ sex Ed มา ... ข้อสอบก้อแบบว่า ไม่ยากมากนะ ถ้าอ่านไป ...
แล้วโยก้ออ่านไปอย่างเยอะเลย -*- แล้วเป็นยังไง ... ยากอยู๋ดี
เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ถนัดไง ... เป็นคนอินโนเซ๊นมาก ๆ
.... หึ หึ หึ ....
บางคนตอบข้อสอบแบบ ... สร้างภาพ (คำตอบก้อจะถูกต้อง) ...
แต่โยนั้นตอบความเป็นจิงไปหมดเลยอ่า ... คิดไงตอบงั้น ...
มีข้อนึง ถามว่า ... อะไรที่จะทำให้ความสัมพันธ์ทางเพศยืนยาว ??
คำตอบแบบสร้างภาพ หรือ คำตอบที่ถูกต้อง คือ การวางแผนครอบครัว ...
แต่โยตอบ ... การที่ ชายและหญิง มีเพศสัมพันธ์ถึงจุดสุดยอดไปด้วยกาน ...
.... อึ๊ง เลย ... ก้อโยอ่านมาว่าการวางแผนครอบครัว มานเกี่ยวกะ บุตร หมดเลย อ่า
พอเห็นความสัมพันธ์ "ทางเพศ" ยืนยาวก้อเลยตอบข้อนั้นไป ...
----- ... ก้อเลยผิดเลย ง่าส์
และก้อมีอีกหลายข้อ -*- ที่อารม ๆ แบบนี้อ่า
ทำไปทำมา ทำไม่ค่อยได้เท่าไรห่เลย เฮ้อ ๆ ๆ ๆ ๆ แต่ก้อคงเอ (ล่ะมั้ง)
วันนี้เป็นวันแห่งความหงุดหงิดมาก ๆ
หงุดหงิดตั้งแต่เจอคน ๆ นึง ... แม้เพียง 15 นาที ก้ออึดอัดแล้ว ไม่อยากคุยด้วยว่ะ
....
ไม่ดีเลย ... เฮ้อ
แล้วก้อนะ ทำอะไรก้อขัดใจไปหมด ..
ง่าส์
ปล. หลังจากนี้อีกปามานเดือนนึง ...ทำงานทรูตลอดเลย ...
ปล. งานรับน้อง ไม่ลงไปจิงจัง ... แน่นอน
ปล. มีหมาเป็นเพื่อน ดีกว่าคบเพื่อน "ใจหมา"
ปล. จบการ อัพ
5月1日 Me myself.............................................
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร อยู่กับความเป็นจริง กับสิ่งที่เป็นไป เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ฉันเป็นเหมือนใคร เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราจะเหมือนไกลแสนไกล ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน ได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้ เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน ได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้ เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น แล้วจะเข้าใจ ................................................... 11:59 น. นาทีนี้เป็นนาทีสุดท้ายของ 1 ปีที่ผ่านมา ...
ที่ผ่านมาตลอดปี .. เร็วเนอะ ๆ ยังจำวันเกิดตอนปีที่แล้วได้เลยว่าเป็นยังไง
ปีนี้อาไรก้อเปลี่ยนไป ... ปีที่แล้วคงเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดแล้วล่ะ ...
ทุกอย่างเซอไพรซ์ไปหมด ... ปีนี้ก้อคงไม่หรอก ... โต ๆ กานแล้ว
ใครจำได้ก้อดี จำไม่ได้ก้อบอก ...
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ..
----(และจากนี้คือ วันเกิดของ ไอ้โย ... ขอให้มึงมีความสุขมาก ... โต ๆ กานแล้ว 20 แล้วนะ มีความคิดโตขึ้นมาหน่อย
รับผิดชอบในสิ่งที่ควรรับผิดชอบให้ได้ ... คิดให้เป็น หยุดโง่ได้แล้ว ... กูรักมึงจิง ๆ ไอ้โย ..
มึงก้อรักตัวเองมาก ๆนะ ... )----
4月22日 แปลก!!ช่วงนี้ ... อาไรก้อไม่รู้เนอะ
ชีวิตดูแปลกไป ต่างจากที่เคยเป็นมา หรือเป็นเพราะซัมเมอร์ไม่ได้เรียนทุกวัน
เลยทำให้รู้สึกไม่ได้จิงจังกับสิ่งที่เรียน ... เท่าไหร่
แต่พอไปเรียนก้อรู้สึกเป็นปกติดี
เพื่อน ... ก้อดูแปลก ๆ ไป ... แต่พอเจอหน้า ทุกอย่างก้อเหมือนเดิม เหมือนเปิดเทอม
เหมือนที่เคยเป็นมา
บรรยากาดการทำบ้านก้อดูแปลกไป ... ไม่มีคนแรง ๆ ไม่มีบ้านแรง ๆ
มีแต่น้อง ๆที่ดูธรรมดา ๆ ...
แต่ปีที่แล้วอาจจาเป้นแบบนี้ก้อได้ .... เพียงแต่เรายืนมองคนละจุดกัน
แปลก ... ที่กลายเป็นคนติดหนังแผ่นไปโดยปริยาย ...
ตกดึกรีบหาโหลด ... เช้าไรท์ ... บ่าย ดู ... เย็น โหลดอีก ... ดึก ดูต่อ
จากคนที่ชอบดูหนังโรง ... กลับไม่ได้เข้าโรงเลย รอแต่แผ่น
... เดินสยามยามค่ำคืนคนเดว เหมือนตอนเปิดเทอม ... แต่ทำไมดูแปลก
ดูคนพลุกพล่าน ... ดูคนมีที่ไป ... ดูคนมีความสุข
แต่เรา ... รู้สึกแย่ ร้อน ไม่มีที่ไป .... ...........................
กับ บางคน ... ที่คุยกานเหมือนเดิมตลอดเดือนนึงที่ผ่านมา
ก้อรู้สึกแปลก ... เหมือนกับเขาไม่สนใจเราเลย ... ไม่คิดถึงเรามั่งเลยหรอ
หรือยังไง ?!?! ... แต่เขาก้อโทรหาเราตลอดเวลาที่เขา"ว่าง" ...
ทำไมรู้สึกเขาทำตามหน้าที่ ... ทำไมเราคิดแบบนั้น ... ทั้งที่มันไม่น่ามีอาไร
ไม่มีงาน .... อยากทำงาน ... พอได้งาน ... ไม่อยากทำงาน
แปลก ... กรูเป็นอาไรนี่ ... แปลกจิง ๆ
ปล. กรูแปลกหรอวะ ....
ปล. กรูเหมือนทอมขนาดนั้นหรอวะ
ปล. กรูเหมือน ดาเอ็นโดรฟินขนาดนั้นเลยหรอวะ
ปล. กรูจะเลิกปาววะ
ปล. กรูจะได้ทำงานป่าววะ
ปล. กรูจะซวยซ้ำซ้อนอีกไหมวะ
ปล. กรู ... เป็นอาไรวะ
ปล. เก็บตกจากอัมพวา
4月8日 Let's go "อัมพวา"หลังจากปิดเทอมมาเดือนก่า ๆ เพื่อน ๆ ก้อได้คิดโปรแกรมการไปเที่ยว
... โดย คิดว่าจาไปอัมพวากานโดยเล่น ๆ ... แต่ ... ก้อได้ไปกานจิง ๆ
โดย ฤกษ์ดี มาตรงกับ ศุกร์เสาร์ ที่ผ่านมาพอดี ... ก้อไปค้างกาน 2 วัน 1 คืน
เริ่มต้นการเดินทางที่มหาลัย .. โดยเพื่อน ๆ ได้นัดกานแต่เช้า ... เพื่อที่ว่าจาได้ไปถึงเร็ว ๆ
ก้อได้มาเตรียมการ เรื่องเค๊กวันเกิดไอ้ห่าชู ... กะเซอไพรซ์มาน ...
เค๊กนั้น ได้ใจมาก ... เขียนคำว่า "เสือก .. สัด" ซึ่งเป็นคำที่เหมาะก่ามานจิง ๆ
ก้อกินกานก่อนขึ้นรถกานไป ...แล้วเราก้อออกเดินทางกานไป ... ตั้งแต่ก่อนเที่ยง
นั่งรถไป ฝนตกไป แดดออกไป ... อากาดเริ่มแปรปรวนกานไปใหญ่ ... เง้อ
พอไปถึงที่พัก ก้อพบว่า ที่พักสวยดี ... บรรยากาดดีดี ตกแต่งสไตล์ไทย ๆ ประยุกต์ หน่อย ๆ
เปิดเพลง ... สากล classic เก่า ๆ ก้อกินบรรยากาศดีนะ ...
ไปถึงทุกคนก้อพักผ่อนตามอัธยาศัย ...พอตกเย็นก้อเดินทางไปไหว้พระที่วัด ... รวมทั้งตลาดน้ำด้วย
ตลาดน้ำ ... สถานที่ขึ้นชื่อของอำเภออัมพวา ครึกครื้นไปด้วยฝูงคนที่ว่าเที่ยว
โดยของกินเยอะมาก ... เราก้อกิน ๆ ๆ ซื้อไปกิน ๆ ๆ ๆ
จนอ้วนพุงกางกานไปเลยทีเดว
... เราจำเป็นต้องเช่าเรือ เพราะเขาจะขับเรือพาเราไปดูหิ่งห้อยกาน
... หิ่งห้อยที่นี่มีมากจิง ๆ สวยงามมาก ... แต่ กรูนั้น ... ลืมแว่นไว้ที่ที่พัก ...
Y_____________Y
ก้อเห็นหิ่งห้อยลาง ๆ ... เลยไม่แน่ใจว่าที่เห็นกระพิบ ๆ นั่นคือหิ่งห้อย หรือตาพร่า .
นั่นเอง ... ก้อได้เห็นชีวิตของคนริมคลองแถวนั้น มานช่าง classic จิง ๆ
พอกลับมาที่พัก ก้อพลบค่ำซะแล้ว ... ก้อจัดแจงตัวเองกาน ...
โดยที่ที่พักเรานั้น ติดคลอง ... แล้วแบบว่า โย กะ เจ้ ก้อนั่งคุยกานอยู่ริมคลอง
... ไอ้เหี้ยวิ่น ได้ผลักโยแบบเล่นๆ (หรือจิงจังก้อไม่รุ) ... จนโยตกลงไปในคลอง
... เอ่อมมมมมมมมมมมม กูมีกางเกงใน 2 ตัว ในทริปนี้ ... พอดีว่าเพิ่งอาบน้ำเส็ด เปลี่ยน กางเกงในแล้ว ...
แล้วมานก้อ "เปียก" ... เอ่อม
ก้อเลยไม่รู้จาทำไง ชุดก้อไม่ได้เตรียมมา ... แต่เปียกไปแล้วก้อเลยว่าตาม ๆกาน 555+
.พอโยได้ลงไปแหวกว่ายในคลองแล้ว ... เพื่อน ๆ ก้อตามโดด ตูม ๆ กานลงไป ...
ก้อสนุกดี ได้เล่นห่วงยาง เสียดสีลำตัวกานไป ...
หลังจากการเล่นน้ำคลองที่แสน โรแมนติกท่ามกลางพระจันทร์สีนวล
ก้อขึ้นมาอาบน้ำจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อย ... พร้อมสำหรับ โกลด์และ แบล๊ค เรเบิล
ของปอนด์แล้ว ... ซึ่งทุกคนก้อกินกานอย่างเอร็ดอร่อย ... อ้วกแตกแตนกานไป ...
ซึ่ง เรื่องในวงเหล้า ... ก้อจะจบลงที่วงเหล้า จะไม่เล่าต่อนั่นเอง อิอิอิ
จากนั้นก้อผ่านคืนแรกไปอย่างสวยงาม
"เห้ย ... ไอ้โย ตื่นมาแดกข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยไปนอน"
เสียงปอนด์เดินเข้ามาในห้องนอน ... เพื่อปลุกโยไปกินข้าว ตอน 9 โมง
ซึ่งโยก้อได้ตื่นมาด้วยสภาพเลวร้าย ... เมาค้างพร้อม "หวัด" ...
แต่ก้อไม่สะทกสะท้านการเที่ยวของเรา
เช้าวันนี้จิง ๆ แล้วไม่ได้โปรแกรมจะทำอาไรนะ ... แต่ .. ตื่นมาก้อเห็นเพื่อน ๆ พายเรือกานอยู๋ ...
โดยไปเช่าเรือมา ราคา 50 บาท พร้อมไม้พาย 2 อัน
เห็นมานพายกานอย่าง "ฮา" แต่ก้อไม่คิดไปพายด้วย เพราะไม่อยากเปียกแล้ว
ชุดก้อหมด .... แต่ก้อนะ ... เสียเงินมาเที่ยวแล้วเอาให้คุ้มสิ ...
ก้อเลยไปพายกะมันด้วย ... ตอนแรก ก้อพายได้อย่างดี เหมือนคนปกติ
พอไอ้น้ำมานแกล้งทำเป็นจะโดดใส่เรือ.. โยก้อ พารานอยแดกเลย ...
โยกเรือตัวเองให้ร่วงหล่นกานไป ... ป๊อกเหี้ย ผู้พายเรือพร้อมโย ก้อเลยเปียกไปโดยปริยาย
แต่ที่ฮาที่สุด ... คือ ธีม ผู้ซึ่งพายเรือพร้อมวิ่น ... ได้ทำให้เรือที่พายได้อย่างเพอเฟกค์ ล่มได้อย่างสวยงาม
555+
แล้วพอเที่ยง เราก้อเชคเอาท์ กลับอย่าง กทม อย่างสบายใจ พร้อมกับ "หวัด" ซึ่งตามเราต่อไป
นาน ๆ ทีได้มาเที่ยวกะเพื่อน ๆ ก้อดีเหมือนกานนะ ... สบายใจดี ...
ทริปนี้ ... คนไปก้อหน้าเดิม ๆ เพื่อนคนที่ไม่ไปก้อหน้าเดิม ๆ
555+
ทำให้คนที่ไปสนิทกานมากขึ้น (รึเปล่า ??) งืม ๆ ๆ
ส่วนของฝากนั้น คาดว่าไม่มี ... เพราะซื้อของกินหมดแล้ว
555+
ปล. รัก คือ การให้อภัย ... หรอ ?? 4月5日 วันเกิด " ชู "ฉันไม่เคยสงสัย กับเวลาที่ผ่านพ้นมา สบตาก็รู้รักมีอยู่จริง
ทุกๆช่วงเวลา ก็มีเธอเป็นที่พักพิง ขอบคุณจริงๆที่เธอรักกัน แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่ จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม) รักที่เธอให้ฉัน อย่าให้มันเป็นแค่ฝันไป แค่นี้ไม่ขอมากไปใช่ไหม เพราะถ้าหากขาดเธอ สิ่งดีๆก็คงหายไป เธอคือความหมายที่ใจต้องการ แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่ จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม) แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่ จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม) แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่ จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม) ก้อเพลงมานเพราะดี .... วันนั้นกะลังนั่งรถเมล์กลับบ้าน แล้วมานก้อเปิดเพลงนี้
... ฟังแล้วรู้สึกเพราะดี ก้อเลย ... อยากให้คนอื่นย้อนไปฟังมั่ง 555+
หลัง ๆ สเปซมันไม่ขึ้นดอกอ่า ... เพื่อน ๆ เลยไม่มาเม้นเลย ... 555+
ก้อเลยดูสเปซจะเหี่ยวเฉาเงียบเหงากานไปตาม ๆ กาน
ก้อแค่อยากถามเว่ย ว่าเวลา 2 ปีที่กูอยู่มหาลัย ... ทำไมไม่เหงจามีคนมาสนใจ ...
ไม่เหนมีคนที่กูสนใจ ... ตลอดเวลา 2 ปีเต็ม
แล้วไหง พอกูมีคนถูกใจ ก้อกลับมีคนมาสนใจกู ... เฮ้อ
สร้างความลำบากใจให้ โย V9 AF4 5555+
อ้อ พูดถึงเอเอฟแล้วก้อนะ อยากไปสมัครว่ะ แต่ก้อนะ หนังหน้าดี เสียงดีเชียว
เห้อ ๆ ๆ ต้องอัพก่อน ๆ 555+
กว่ากูจาได้ไปสมัครคงเป้น AF12 แล้วมั้ง 555+
เกรดตัวสุดท้ายกะลังจะออก
จาได้รู้กานซักที ... ว่าเกรดกูจาเน่าขนาดไหน
เง้อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
วันนี้ที่อัพเพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนรัก สุด ๆ
ก้ออยากให้มันมีความสุขมาก ๆ ... ทำตัวดีดีละกาน เพื่อนจาได้คบ
แม้คนจำวันเกิดมันได้จะมีน้อย แต่กูก้อจำได้นะ 555+
รวมทั้ง ยังเป็นวันเกิดน้องสุดที่รักด้วย ... น้องแตง มีความสุขมาก ๆ นะคะ
หึ หึ หึ
ปล. ... นี่รักกันจิง ๆ หรือแค่เจ้าชู้ ... คิดถึงนะ 3月26日 บ่น ๆ ๆปิดเทอมที่แสนสั้น ... ได้ผ่านไปจาหมดแล้ว ...
เพราะจะต้องไปเรียนซัมเมอร์ตามที่ลงทะเบียนไว้ ...
เง้อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ช่วงปิดเทอมก้อดีนะ ... สบายใจดี
ตอนปิดเทอมใหม่ ๆ ยังฝันร้ายอยู่เลย ... ฝันว่าพรุ่งนี้สอบ ... ต้องรีบอ่านหนังสือ
o_O เรียนมากไปป่าวว้า ... เพี้ยนเรย ...
หยุดไป หยุดมา ... ที่บอกว่าไม่มีอาไรจาทำ ... เอ่อ ...
อยู่ติดบ้านเต็ม ๆ วันไม่ถึง 3 วัน ... ตลอด 1 เดือน
เอ๊ะ !! มีอะไรให้ทำตลอดเลยนี่นา ... เง้ออออออ
แต่ก้อนะ ... ไปทาสีมั่งล่ะ ไปสมัครงานมั่งล่ะ ไปเที่ยวมั่งล่ะ
เยอะแยะเลย ...
ช่วงที่แล้ว ... เกรดออก ...นะ ...
ออกมาครึ่งเดว ... เหลืออีก ตั้ง หลายตัว ...
ไว้ค่อยเสียใจทีเดว ตอนออกครบดีก่า
วันก่อน ... ไปเชงเม้งมา ... โอ้วววววว
พระเจ้า ... แดดร้อนได้ขนาดนั้น ... กลับมาตัวดำปี๋เลย ...
แง ๆ ๆ สิวก้อขึ้น แถวยังเป็นหวัดแดกอีกต่างหาก
... เลวร้ายสุดขีด ... แต่ก้อไม่เปงไร มีคนดูแลดี ก้อคงหายเร็วล่ะ
อิอิอิ
ช่วงนี้ชีวิตสดใสดีเนอะ ... ไม่ค่อยมีเรื่องให้เครียด ...
ปิดเทอมนี่นา ... จามีเครียดก้อเรื่องงาน ว่าจะทำหรือไม่ทำดี
เคยเป้นไหม ?? แบบว่า ไม่อยากทำงาน แต่ก้ออยากทำอ่า
คือ ถ้าไม่ได้ทำ ก้อใช้ชีวิตปกติ ... แต่ เสียดายเวลา ... น่าจะเอาไปทำงานหาตังค์
หรือ ทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง ... ได้เงิน แต่เสียเวลาส่วนตัว
เลือกไม่ถูกแฮะ ๆ
ใกล้แล้ว ... เวลาที่เราจะต้องเป็นพี่ที่แสนดี ... คอยดูแลน้อง ๆทำบ้าน
เฮ้อ ... คิดเรื่องนี้ทีไรก้อเครียดนะ ... ดูกลัวน้องจะไม่จริงจังอ่าดิ ...
แต่เราเองก้อไม่ค่อยได้จิงจังนะ (ตอนนี้) ... ช่วงตอนเราได้งานแล้วหรอก
ถึงจะจริงจัง ... ปีนี้อาจดูแลน้องไม่ได้เลยอ่า ... เพราะทั้งเรียนซํมเมอร์
หรือ ... อาจมีงานทำด้วย .. เง้อ ๆ ๆ
สงสารก้อแต่เพื่อน ๆ ที่ต้องทำงานกาน เง้อ
นาน ๆ อัพทีนะ ก้ออยากจะอัพยาว ๆ มั่ง
แต่ก้อไม่รู้จะบ่นอาไรดี ... ปิดเทอมแล้วก้อนะ สันดานเสีย นอนดึก ตื่นสาย ...
ไม่ค่อยได้หาอาไรดีดีทำเลย ดีนะ วันก่อนไปซื้อหนังสือมาอ่าน ...
(โอววววว เนิร์ดอีกแล้ว )
เป็นหนังสือแบบว่า .... เอ่อม ... อ่านเล่น ๆ ก้อดีนะ
สนุกดี ดีก่าไม่ได้ทำไรเลย
ปล. ไม่มีใครรัก ก้อรักตัวเองให้เป็น ... สงสัย จะได้เลิกรักตัวเองแล้วสิ
ปล. สู้ต่อไปสำหรับ 55 (เลขสวย)
ปล. ที่พี่มารกแท๊คไว้ คงไม่ได้ทำอ่า ขี้เกียจ 555+
ปล. โกสต์ไรเดอร์ ไม่สนุก ... ไม่เหนมีห่าอาไรเลย
ปล. คิดถึงเพื่อนว่ะ ... ยกเว้น พวกปิ่นเกล้านะ ... เจอกานบ่อยเกิ๊น
ปล. คิดถึงนะ กระต่ายน้อย
^______________^
|
|
|
