Serm 的个人资料- - - ll [เปอร์]yoH ll -...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
8月28日 ทริปกุ๊บ Bอ๊ะ ...
อย่าเพิง่ตกใจไป ... ว่าทำไมอัพเรื่องทริปแล้ว ยังอัพเรื่องทริปอีก ...
เพราะมันมี 2 ทริปติดกันไง ... อาทิดที่แล้วไปทริปกุ๊บอาร์เพราะ อยุ่ในกุ๊บ ..
อาทิดนี้ไปทริปกุ๊บบีเพราะเพื่อนซี้อยู่กุ๊บบี ...
ก้อ ... เหตุผลที่ตัดสินไปทริปนี้ ... ทั้ง ๆ ที่ใจรู้ว่าถ้าไป เราเองคงจะไม่สนุก
1. " น้องแตง และ พี่โหน่ง " ... เพราะสายรหัสเรา ...
2. " เพื่อน ซิม ป๊อก " ... เพราะ มึงทั้ง 2 คือเพื่อนซี้ ...
3. " เพื่อน วิ่น ทีม " ... เพราะ มึงทั้ง 2 ยอมไปเป็นเพื่อนกาน
นอกจากนี้ .... ยังมีอีกมากมายหลายเหตุผล ... จึงตักสินใจ "ไป"
อารมของทริปนี้คงต่างจากกุ๊บอาร์ .. มากกกกกกกกกกกกกกก~ก
เพราะ ทริปกุ๊บ อาร์ ... ดูจะฟิล ดิบกว่า ... โหดกว่า ... อึดอัดกว่า ... มันส์กว่า
แต่ทริปกุ๊บบี ... ไฮโซ กว่า ... สบายกว่า ... ที่พักดีกว่า ... เหล้า "แพง" กว่า
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
ก้อสนุกไปคนละแบบ ...
เริ่มต้นจากการเดินทาง... ในคืนวันศุกร์
... เป็นการเดินทางที่ยาวนานมาก ... เพราะรถออก 5 ทุ่ม โดยประมาณ
แต่กว่าจะถึง ... จัดไป ตี 4 ก่า ...
จะไม่ช้าได้ไง ...
"เฮ้ย ... เหล้าหมดว่ะ ... แวะปั๊มที"
"อ่าว ... ไอ้เหี้_ ... ไม่ไม่ขายหรอวะ "
" ไม่เปนไร รถน้องมี "
(อ้างอิงก่อน ว่า รถไป 2 คัน โดยปี 1 และ 2 เป็นคันที่ 1 และ ปี3 และ 4 เป้นคันที่สอง )
" แวะปั๊ม ... บอกคันน้องมารอ ... 'เหล้าหมด' "
ก้อ ... ประมาณ 5 รอบ ... ในการแวะปั้ม
ทำให้การเดินทางล่าช้าไปเลยทีเดียว
...
พอมาถึง ที่พัก บ้านอ่าวไข่น้ำ .. (ชื่อนี้ป่าววะ ?) ก้อพบว่าเป็นที่พักที่ไฮโซมาก
มีห้องพักติดทะเล ... รวมทั้ง ห้องที่อยู่บน เนินเขาขึ้นไป ... แบบว่า มาทีได้หลายอารมมาก ๆ
พอมาถึง ... สิ่งที่ดีใจที่สุด ... คือ ... เห็นจานดาวเทียมยูบีซี
... เลยมั่นใจ ว่ามีเอเอฟกรูแน่นอนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
แล้วก้อมีจิง ๆ .555+
พอมาถึง ก้อ ... พี่นายช่าง ก้อจัดการ ... " แดกเหล้า " ตามเคย
ส่วนน้อง ๆ ก้อกระจายตัวกันไป ...
ด้วยความที่โยและผองเพื่อนว่างจัด ... ไม่อยากกินเหล้าด้วย (งดเหล้าเข้าพรรษา)
ก้อเลยเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนาน (ได้ข่าวว่าอาทิดที่แล้วเพิ่งเมาเละ)
เป็นสลาฟล้มคิง ... คิงล้ม ... ตองเอท ... ตองสี่ ตบตองสาม
จัดไป จนกระทั่งเช้า ... ยังไม่หนำใจ ยังเล่นกานต่อ
ตอนแรกว่ากะจะไปว่ายน้ามทะเลกาน ... แล้วเป็นยังไง
ผีพนันสิงเข้าไป ... ซัดไปจนถึง 9 โมงเช้า ... กระทั่งแดดเปรี้ยงแล้ว ...
ก้ออดว่ายน้ามกานไป ... เลยแยกย้ายกันไปนอน ...
...
12.30 น.
...
ตื่นมาด้วยความงัวเงีย ... เพราะได้นอนเพียง 3 ชม .
แต่ความง่วงก้อไม่สามารถหยุดเราจากบรรยากาดดีดีริมทะเลไปได้ ...
ก้อเลยได้ออกไปคุยกะพี่ ๆ เพื่อนน้อง ๆ
จนถึงเย็น ๆก้อได้ไปว่ายน้ามกานสมใจซะที 555+
ว่ายกันจน ... ___ เหี่ยวกานเลยทีเดว ...
ว่ายกานไปปามาน 2 ชม ได้มั้ง แบบว่า ... ว่ายกันจนเหงือกจะโผล่ออกมาเลยทีเดียว
สักพัก ... ก้อได้เห็น ... ห่วงยางอันใหญ่โตสีดำ ...
ซึ่ง ตอนไปอัมพวา เคยไปว่ายน้ำคลอง ... แล้วเจอห่วงยางแบบนี้เปี๊ยบเลย ...
ก้อเลยตาวาว อยากได้มาเล่น .... เพราะการยืนบนห่วงยางนั้นเป็นสิ่งประเสิดมาก ...
ลองคิดภาพดู ... มันสนุกมากเลยนะ ... และกิดจะกำนี้ ... พอคนอื่นเห็นก้อเลียนแบบ อยากยืนมั่ง
เราก้อเลยกลายเป้นผู้นำแฟชั่นกันไปเลยทีเดว 555+
ซึ่งกานยืนนั้นทำได้ยากมาก ... ต้องอาศัยเทคนิคอย่างมากมาย 555+
....
หลังจากว่ายน้ำเส็ด ... ก้อได้ทำกิจกรรมยามเย็นต่อไป ...
คือ
" เลี๊ยบ ตุ่ย "
ซึ่ง ... เอ่อมก้อเล่นกานซะจนดึกดื่น จนปาร์ตี้เริ่ม ...
ถึงจะเลิกกัน ... ลองมาคิดอีกที ... กรูไปทะเลเพื่ออออออ
สลาฟ
ตุ่ย
...
เอ่อม ...
คงเป็นเพราะ ... เล่นตุ่ยที่คณะมันไม่มันส์เท่าทะเลมั้ง 555+
(ไม่เห็นเกี่ยวเลย )
พอถึงปาร์ตี้ โยก้อเริ่มออกไปนัวเนีย ... ที่มีสิงโตและแม่มดต่อสู้กัน ...
เย้ย ... นั่นมัน นาร์เนีย ...
(ขอซักมุขเถอะ)
นั่นล่ะ ก้อได้ไปกินเหล้าร้องเพลงริมทะเล หนุกหนาน ๆ ๆ ๆ
พอถึงเวลา 3 ทุ่ม
ก้อแน่นอน ... เป็นเวลาที่เรารอคอย ...
คอนเสิดเอเอฟวีค 10 ... ซึ่ง อาทิดนี้ต้องมีการโหวตกลับแน่นอน ... อยากดู max
...
ดูไปได้ 3 คน คือ นังพะแพง ลูกโป่ง และ มิวสิค
...
" พี่คะ ถึงเวลาบายศรีแล้วค่ะ "
อ๊ากกกกก
เอเอฟกรู ..... เอาวะ ค่อยไปโหลดมาดูก้อได้ ... เพื่อน้อง
แล้วก้อเลยไปบายศรี
เรื่องในบายศรีก้อนะ ... เหมือน ๆเดิม ไม่เล่าละกาน
555+
แล้วก้อกลับมาแดกเหล้าต่อ ... พอ ดึก ๆ กรูก้อพลอยหลับไป
...
ตื่นมาตอนเที่ยง ... ใกล้เวลารถออก ก้อเลยไปถ่ายรูปกาน ... สายรหัสที่รัก ... จุฟ ๆ
และก้อกลับบ้าน ...
โดย กิดจะกำบนรถ ได้เปลี่ยนไปจากกิจกรรมต่าง ๆ ในทริปมากมายคือ
" 9 เก "
ฮ่า ๆ ๆ ๆ
แต่อันนี้กินตังค์ ... โดยเราเล่นกันเป็นหุ้นส่วน ... แล้วส่งทัพหน้าไปเล่น
ก้อได้กันมา 210
โดยหารกันคนละ 50 บาทก้อเลยไปเล่น ดอทเอที่สามย่าน
แล้วก่อกลับบ้านอย่างสวัสดิภาพพพพ
ปล. ทริปนี้ โชคดี มี " สติ "
ปล. ขอบคุณ เพื่อนซี้ทุกคน ... ที่ทำให้ทริปสนุก ...
ปล. ขอบคุณ เพื่อน พี่ น้องกุ๊บคนอื่น ๆ ... ที่ทำให้ทริปสนุก ...
ปล. ขอบคุณ " พี่โหน่ง " ... พี่รหัส ที่รักที่สุด ... โชคดีนะเฮีย
ปล. ขอบคุณ " น้องแตง " ... น้องรหัสที่พี่รักที่สุด ... ทุกอย่างพี่พูดไปหมดแล้วตอนบายศรีนะ
ปล. ขอบคุณ อะไรอีกดี ... นั่นล่ะ ขอบคุณหลาย ๆคนละกาน
ปล. ขอโทด ... ถ้าทำอะไรไม่ดีกะใครไว้
ปล. ... ทำไม นัท ... ไม่เอาอิ๋ง ๆ กลับมา ... แงงงงง
ปล. ลป.(ลูกโป่ง) ไม่รอดแน่
ปล. ใครที่มาแอบอ่านสเปซก้อ ... อย่ามัวแอบขำอยู่คนเดวละกาน
8月19日 สะ-บาย-ดี ทริปกุ๊บ อาร์แห่งการรอคอยก้อมาถึงแล้น
โดยมีกำหนดการ 3 วัน 16 17 18 สิงหา ...
โดยออกรถกันโดยประมาณ สี่ทุ่ม ...
พอดีว่า ทริปนี้เนี่ย ... เป็นวัน พฤ ศ ส ... จึงทำให้พี่ ๆ นายช่างทั้งหมดมาไม่ได้ ... เนื่องจากต้องทำงาน
แต่น้อง ๆ นั้น ก้อไม่สามารถเลื่อนทริปไปไหนได้ 555+
จึงต้องทุลักทุเลกันไป โดยพี่ปี 4 ไปโดยประมาณ เด๋วนับก่อน ... ประมาณ เอ่อม ๆ ๆ ๆ
นับนานมาก ... ... ... ไป 3 คน
โดยพี่ปี 3 เนี่ย ... ไปกาน ... 7 คน ...
ส่วนน้องปี 1 และ 2 เนี่ย ... ขนกันไปยกกรุ๊ปเลยทีเดียว
555+
ตอนแรกก้อแปลก ๆ ... เพราะปกติการไปทริปกุ๊ป 2 ปีที่ผ่านมา
ตอนเป็นเฟรชชี่ ... "ความรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้แดกเหล้า ... จะมาทำไม ... กรูไม่กิน ... กินนิดเดียวกูก้อเมาแล้ว หลับดีก่า "
ตอนเป็นปี 2 ... "เยดดดดด ... ทริปแห่งการดูแล ... กูต้องทำให้ทริปสนุกที่สุด ... ทำให้น้องประทับใจที่สุด ด้วยกิดจะกำที่คิดไป "
ตอนเป็นปี 3 .... "... กะลังจะได้รู้แล้ว เห็นเพื่อนบอกว่า ปี สาม เป็นปีที่ดีที่สุดเพราะ สามารถเมาได้โดยไม่ต้องดูแลน้องแล้ว
แต่ .... กูชอบกินเหล้าตั้งแต่เมื่อไหร่ ... ทั้ง ๆ ที่ 3 บรรทัดก่อน .. กูยังไม่อยากกินอยู่เลย ... จิง ๆ ไม่ได้ชอบกินเหล้า แต่คงเป็นชอบบรรยากาศมากกว่า
ไม่ว่าจะเป็น 'กลิ่นอ้วก ... คราบอ้วก ... ขวด ... คนเมา' ... ไม่ใช่สิ ...
ต้องนึกถึงบรรยากาดที่มันดีดี การได้คุยแบบ สบายใจ ไม่ต้องคิดอะไร ... ทำอะไรไม่ต้องคิดอาไร อ๊า ... เยี่ยม "
...
ก่อนไป ... พี่อ๊อฟ ... ได้ปลุกระดมปี 3 ด้วยกาน ... ตั้งวงเหล้าก่อนไป ... ที่ไหนรู้ไหม
"หน้าป้ายคณะวิศวกรรม ด้วย แสงโสม"
ไม่ได้กลัวท่านคณะบดีเลยทีเดว ... แดกไม่ได้ดูสถานที่เลย ... 55+
และด้วยความที่โยใส่เสื้อลาวมาก ๆ ๆ ๆ ๆ ที่ ไอ้วิ่นซื้อมาฝากจาก "ประเทศ ลาว" โดยสกรีนว่า
"สะบายดี"
พี่อ๊อฟก้อเลยได้ใจใหญ่เลย
"เอ๊ะ ... ไอ้นี่ มึงยังสบายดีอยู่เลย ... เอ๊า แดกกกกกก~ก"
เอ่อม ... จนกูจะเริ่มไม่สบาย ... และก้อได้ขึ้นไปแบบมึน ๆ
(ระดับสติ lllllllllllllllllllll)
พอขึ้นรถ อ๊า แนะนำตัว ... แต่พิธีกรกลับไม่ใช่น้องปี 2 แฮะ
(ปกติปี 2 ทำทุกสิ่งอย่าง ... แต่ปีนี้พี่นิคปี4 และ วิ่นปี 3 เป็นพิธีกร)
เอ๊ะ ... พี่กูนี่ ... และก้อ เพื่อนกูนี่ ... อย่าบิ๊วกูน้า
... ต่อไปเป็นน้องโม ...
น้องโม > "สวัสดีค่ะ ชื่อโมคะ"
พี่นิค> "อ่าส์ น้องเป็นผู้หญิงอยากให้ใครกินแทนคับ ... (ทิ้งไป สามวิ ) อ้อ ... พี่โยหรอ"
น้องโม > "... ค่ะ พี่โย (แบบไม่เต็มใจ เหมือนถูกบังคับ)"
พี่โย > "ทำไมต้องกรูนี่" (พูดในใจ)
อ้าว แดกกกกกกกกก
....
(ระดับสติ lllllllllllllllllll )
...
ต่อไปเป็นน้องภัส ... หลานพี่โย ...
อ้าววววว แดกกกกกกกก
(ระดับสติ llllllllllllllll )
...
พอถึงจุดแวะพัก ... ซื้อของกินเส็ด ระดับสติของโยถูกเผาผลานไปจนสิ้น
(ระดับสติ lll )
...
โยตื่นมาอีกที ตอนเที่ยง ... ในสภาพบนเตียงที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน พร้อมกับมีรุ่นน้องนอนอยุ๋ 1 คน ...
เอ่อม ... ที่นี่ที่ไหน ... เกิดอะไร ...
ทำไมมะวานเค้าไม่กินเหล้ากันที่ทะเลน้า ... มาถึงก้อนอนเลย ใช้ไม่ได้เลย ...
ต้องไปต่อว่า ซะละ ...
แล้วโยก้อเดินลงไปหาเพื่อน ๆ ซึ่ง น้องทุกคน ... ทักว่า .. "อ้าว พี่สะบายดี ..."
พี่โย > "เอ่อม ... อ้อใช่ พี่สบายดี"
...
พอเจอเพื่อน ๆ ปุ๊บ ก้อ ... ได้รู้เรื่องทั้งหมดที่เกินขึ้นมะวาน ... ไม่ว่าจะเป็น
'โดนลาก'
'กางเกงหลุดครึ่งตูด'
'นอนเซ็กซี่'
'อ้วกใส่น้องและเพื่อน'
'นอนซบบันได'
' ... สะบายดี ...'
...
จิง ๆ แล้วมะวานเขาตั้งวงกันล่ะ ... น้อง ๆ ก้อเมากานเต็มที่ ...
และพี่โย ก้อเมาด้วย ... แต่นำน้องไปไกลแล้วแค่นั้นเอง
555+
เรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในวันแรก
ส่วนวันที่ 2 ที่สาม สติครบ ... เยี่ยมไปเลยทีเดว 555+
ได้แต่นอน ๆ คุย ๆ ๆ เม๊า ๆ ๆ ๆ
ไม่ว่าจะเป็น
'จา พนม จ.สุรินทร์'
'แฟนพันธุ์แท้กุ๊บอาร์'
'ผลไม้ที่มี ...'
'ติดไวเลส'
555+
ขอไม่เล่าละกาน เพราะเรื่องในทริปก้อน่าจะจบในทริป ... ซึ่งเป็นทริปที่ดีเหมือนเคย
ปล. ขอบคุณ 'วิ่น' 'ทีม' 'อัพ' มาก ๆ ที่คอยดูแลตอนกรูเมา ... ที่คอยแบกหาม ... แม้ตอนตื่นมากูจะเจ็บจักแร้ก้อเถอะ
ปล. ขอบคุณ 'แผ่นหลังของน้องเป๋า' ที่รองรับ ... ข้าวแม๊กซิกันมื้อเย็นของพี่ 555+
ปล. ขอบคุณ 'อิ๋ว เนต เชด' ที่มาเป็นแฟนพันแท้ ... รวมถึงติดไวเลสด้วยกัน ... หวังว่า คงไม่ถูกกักบริเวณบนหอคอย 555+
ปล. ขอบคุณ 'น้องปี 2 พี่ปี 4' ที่คอยดูแลความสะดวกสบาย ... คอยบิ๊ว สุดริด
ปล. ขอบคุณ 'น้องๆปี 1' สำหรับมิตรภาพดีดี
ปล. ขอบคุณกระเป๋าเดินทางจาก tomy ที่ ... เอา ตี๋ ออก 555+
ปล. ทำไม ... กูกลับมาแล้วนอนไม่หลับ ... เหงา เปลี่ยวจิตได้ขนาดนี้ ... ใครก้อได้ช่วยแก้ที
8月13日 วันแม่และแล้วเวลาก้อล่วงเลยจนมาถึงวันแม่ ...
จิง ๆ ยังจำปีที่แล้วไม่ได้เลย ว่าทำอะไรให้แม่ ...
แต่ค่อนข้างจำได้แน่วแน่ว่าปีที่แล้ว .... สัปดาห์วันแม่ ตุ้ยเอเอฟ3
ได้ร้องเพลง "ยังยิ้มได้" ให้แม่อยุ่เลย ...
ตอนนั้นฟังแล้วน้ำตาซึมเลย ...
รู้สึกประทับใจ ... ว่าชีวิตคนเราหากได้อยู่ ณ จุดนั้น ... แล้วก้อได้บอกรักแม่ ณ จุดนั้น เราจะตื้นตันใจ
ขนาดไหน
.......
พอมาปีนี้ ... เอเอฟ ได้โชว์คอนเสิดก่อนวันแม่จริง 1 วัน ซึ่งก้อคือมะวาน
... มะวาน "รีบ" สุดชีวิต เพื่อที่จะกลับบ้านมาดูเอเอฟฟให้ทัน
โดย กำหนดการ มันจะเริ่มที่ 3 ทุ่ม ... แต่โยนั้น ออกจากถนนเพชรบุรี ตอน "สามทุ่ม"
ก้อได้แต่สวดมนต์ว่าขอให้กลับได้ถึงก่อน เอเอฟกราบแม่เถิดดดด
แล้วเป็นยังไง รีบมาก ถึงบ้าน 4 ทุ่มก่า ๆ ...
"เพิ่งเริ่ม" ... ดีใจมาก ๆ โดยภาพที่คาดไว้คือ ... แม่กรู นั่งเพ่งทีวีแทบจะมุดเข้าไปในคอนเสิดเลยทีเดว
แล้วก้อเริ่มได้เม๊าส์กะแม่จิงจัง คุยกานสารพัด ...
เกี่ยวกะเอเอฟนี่ล่ะ
แอบเห็นแม่น้ำตาซึมตอนเอเอฟกราบแม่ ... แต่เราก้อนะ รู้สึกเป้นลูกที่แย่ว่ะ ...
เราไม่กล้าที่จะบอกรักหรืออะไรเลย ... ทำทุกอย่างปกติที่สุด ...
แต่ในใจก้อกังวล กลัวแม่คิดมาก ... ก้อนะ ... เราสนิทกานออก ... เพียงแต่เราไม่หวานกันเท่าไหร่ก้อเท่านั้น
... "ขอบคุณกระเป๋าเดินทางจาก Tomy" ...
เป็นประโยคทรมานใจ ... หมายความว่าจะมีคนออกจากบ้านอีกกกกกกก ...
แล้วก้อหวังว่าวันนี้จะ สะใภ้ด้วยกานไม่เอาคนออก ... เพราะคนที่ต้องออกคือ "อิ๋งอิ๋ง"
ก้อรอ เมื่อไหร่จะสะใภ้วะ ... เอาน่า ... ตอนไปกอด เทรนเนอร์อาจเรียกกลับมา ...
ก้อไม่เรียก ...
"แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง"
เอาอิ๋ง อิ๋ง กรูคืนมาเถิดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ....
.... ทั้งกรูและแม่ ... ซึม ... ด้วยการที่อิ๋งอิ๋งออก หมายความว่า
พี่ทุย (เป็นภาษาเวปบอร์ด หมายถึง ทรู) ... พยายามจะดันน้องลูกโ_ก .. เอ่อม .. ลูกโป่งน่ะ
ดันให้ได้ที่ 1 เลยทีเดียว โดยกานเอาตัวแม่อีก 2 ตัว ออก ...
เศร้าใจว่ะ
....
พอมาวันถัดมา วันนี้ ก้อเป้นวันแม่ ก้อกลายเป็นวันครอบครัวไปอีก 1 วันที่ทุกคนจะได้ไปทำอะไรร่วมกันทั้งบ้าน ... ตามเคย
ก้อรู้สึกอบอุ่นและมีความสุขสุด ๆ เพราะคุณแม่ที่น่ารักของเรา
เนื่องจากวันนี้เป็นวันแม่ ... โยก้อเลยจะขอเล่าเรื่องน่ารัก ๆ ของคุณแม่ให้เพื่อน ๆ ฟังดีกว่า
1. เรื่องนี้ ... ด้วยความที่แม่ อินเทรนสุด ๆ ... แกดูเอเอฟ แกออนเอ็ม แกเล่น Luzor แกเชคเมลล์
แกฟังเพลงไทยสากล ... ตลอดเวลา ... จนกะทั่งวันหนึ่งขณะที่ดูทีวีกานอยุ่ ด้วยความน่ารักของแก แกอยากรู้ว่า ...
เพลงของอ๊อฟปองศักดิ์ ที่ดัง ๆ ตอนนี้ชื่ออะไร แกเลยถามลูก ๆว่า "นี่ ... เคยฟังเพลงของอ๊อฟป่ะ ที่มันชื่อเพลง แทงข้างหลัง ทะลุข้างหน้า อะไรนั่นน่ะ"
"หึ่ง" ... เอ่อม ... แม่ ... นั่นมันไก่ย่างหรือเปล่าแม่ ...
555+ โยและพี่ สงบนิ่ง 3 วิ ก่อนที่จะขำท้องแข๊ง ... เพราะจิง ๆ มันคือ เพลง แทงข้างหลังทะลุถึงหัวใจ ...
2. เรื่องนี้ ... เกิดขึ้นวันนี้เลย สด ๆ ... ด้วยการที่แกไม่ชินกะการขึ้น บีทีเอส ... แกเคยขึ้นแต่ใต้ดิน ...
แล้ว แกก้อนะ ... เดินไปที่เค้าเตอร์อย่างรวดเร็ว แล้วก้อยื่นเงินพร้อมพูดว่า
แม่ >> "น้อง !! เอกมัย สอง" ...( เอ่อม ความรู้สึกเหมือนสั่งก๋วยเตี๋ยวเลย )
พนักงาน >> "..." (พร้อมกับยื่นเหรียญตามจำนวนเงินที่แม่ได้ให้ไป)
แม่ >> "นี่ !! ขอเหรียญห้าด้วย ... " (เนื่องจาก พนักงาน ... ให้มาเป็นเหรียญสิบหมด แต่ค่าบีทีเอสมัน 25 บาท )
พนักงาน >> "(ประกาศใส่ไมค์ด้วยความใจร้าย) เอ่อ ... เครื่องมันมีทอนค่ะ " ...
แม่ >> "..."
ลูก ๆ >> "..."
ถึงกะอึ้ง พูดอะไรไม่ออกเลย ... 555+
นี่ก้อเป้นเรื่องน่ารัก ๆ ของคุณแม่ที่โยเอามาเผากาน 555+
(ฟังดูเป็นลูกที่เลวนะ) กี้ว ๆ ๆ ๆ
8月7日 สัปดาห์ที่ 7.... ในที่สุด ... ก้อเหมือนกลับมาเปิดเทอมอีกครั้ง ....
เป็นเวลาที่ไม่ค่อยแสนสุขเท่าไหร่ เพราะทุกวันจะผ่านไปด้วย
การทำแลบ ... การปั่นการบ้าน ...
การตื่นเช้าไปเรียน ... การโดดเรียน ...
... นี่ก้อเข้าเดือน แปด ... เดือนนี้จะมีอะไรมากมายเลยทีเดียว
เริ่มจาก " ทริป " ... โดยทริปมากมาย ก้อจะมากองกานที่เดือนนี้เดือนเดียว ...
เพราะ ... เดือนหน้าก้อจะต้องสอบไฟนอลกานแล้ว ...
555 +
เพิ่งสอบมิดเทอมเส็ดชีวิตก้อเริ่มกลับมาสงบสุขอีกครั้ง สามารถ ชิล ได้มากมาย
ตั้งแต่ไปนั่งบนห้องชมรม ... ชมรม เป็นที่ที่เดียวเลยมั้งที่โยได้ไปอยุ๋ โดยไม่มีเพื่อน ๆ ที่คณะ เพื่อน ๆ เดอะแก๊งค์อยู่ลเยสักคน
... แต่ ... วันนั้นกะว่าจะไปให้เพื่อน ... สอนโปรแกรมซะหน่อย ... แล้วเป็นยังไง ...
มีการประชุม "ค่าย" ซึ่ง ... อ่า ไม่เป็นไร ๆ ๆ มึงประชุมไป กูไม่สนใจโปรแกรมก้อได้ ...
พยายามจะหาอะไรทำ ... หาคนคุย ... แต่ ... ลืมตัวไป ว่าแทบจะไม่รู้จักใครเลย ...
คำว่าไม่รู้จักอาจดูรุนแรงไป ... แต่ความจิงแล้ว ... ไม่รู้จักเนี่ย คือคนที่รู้จักนะ แต่ไม่รู้จะคุยอะไร ...
รู้จักกันแค่คนนั้นชื่อนี้ คนนี้ชื่อนั้น ... แต่ไม่รู้จะมีเรื่องอะไรคุยกาน ... และเขาก้อมาแบบว่า รู้จักกันหมด ...
กลายเป้นกรูคนเดว ที่ไม่รู้จักใคร กูเลยนั่งงอกออกมาเป็นก้อน ... ก้อนดูใหญ่ไป ... เป้นติ่งดีกว่า
เป็น "ติ่ง" หนึ่ง อยู่บนชมรม ... พอรู้สึกตัว จึงได้เคลื่อนย้ายติ่งอันนั้น ให้ไปอยู๋บริเวณริม ๆ จะได้ไม่เกะกะใคร
เลยเลือกไปนั่งนอกระเบียง ... แล้วยังไง ๆ ... พบว่า มีอีกติ่งหนึ่ง ... สนใจมางอกด้วยกัน
55 +
ก้อเลยนั่งกันอยู๋ สองติ่ง ... ได้คุยกานเยอะขึ้นนะ แต่ติ่งนั้นก้อต้องรีบกลับ .... เพราะพ่อมารับ
แล้วพอกลับไปเป็นไง ... เหลือติ่งเดียว 555+ ก้อเลยเลือกที่จะหาอะไรทำก้อได้ ... ให้ดูไม่กวนใคร และเราสบายใจ
... " เล่นกีต้าร์ " ... เป็นทางเลือกที่ไม่ดีเลย ... เล่น ๆ เล่นมา โดนด่าอีก ... ซะงั้นน่ะ ...
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ... ผลสุดท้ายวันนั้นก้อได้รับบทเรียนอันสาสมของการขึ้นไปบนชมรม ...
จากนี้ก่อนขึ้นชมรมคงคิดให้ดี ... ก่อนนะนี่ ... จะได้ไม่ไป "งอก" เป็น "ติ่ง" อยู่บนชมรม
....
ต่อมา ... วันไหนซํกวันล่ะ ...
ไปสอนพิเศษน้องเตรียมม.6 ..
คือน้องแกให้สอนเลข ในบทเรียนที่ "กรู" ไม่ถนัดสุด ๆ
ก้อเลยบอกน้องตรง ๆ ... ว่าพี่ไม่ถนัด ... อธิบายไม่ค่อยได้ ทำโจทย์ได้อย่างเดียว
แล้วเป็นไง น้องถามยิก ๆ ๆ ๆ ๆ เลย ...
คือน้องมานเป้นคนแบบกรู .... ให้ทำเลขคิด 3 ขั้นตอน 4 ตลบ พอถูไถ
แต่เรื่องนี้ใช้การสังเกตุและความเข้าใจ หลักความเป็นจริง ...
"ง่อย"
เลยทีเดียว
พอสอนเส็ด ... เจอ เจอ เจอ "จักจั่น " น่ารักเหรี้ย ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
แค่นั้นล่ะ 555+
แล้วก้อนัดกับ น้ำ ... ไปเดินเล่นกาน ...
เดินไปเดินมา เม้าไปเม้ามา ... ก้อหิว
เลยไปลงเอยกันที่โออิชิราเมน สาขามาบุญครองชั้นล่างสุด ...
แค่เดินผ่าน มี Host คนหนึ่ง ... เสียงดีเฉกเช่นใหม่เจริญปุระ
"โออิชิราเมนสวัสดีค่ะ กี่ที่คะ"
(คือกรูเพิ่งเดินผ่าน ยังไม่ได้ตัดสินใจที่จะกิน)
(แต่ดูหน้าน้องเขาสิ เป็นประกายด้วยความหวังเชียว เอาเถอะ ๆ กินก้อกิน )
พอเข้าไป น้องแกเหมือนกระดี่ได้น้ำ ... หน้าตาทรงผม ท่าทาง ดูแบบว่า แอคทีฟมาก ๆ
....
แทบจะให้รางวัลพนักงานดีเด่นเลยทีเดว
... นั่งกินไป กินมา ด้วยความที่หิวน้ำ เลยสั่ง refill กันมา
นั่งไปเกือบ 1.30 ชม .... คือแบบว่า ... เขาแทบจะกราบตีนให้ออกจาร้านแล้ว
ยังคงหน้าคงทนนั่งอยู๋ เม๊ากระจายยิก ๆ เลย
555+
แล้วก้อได้กลับบ้านกันไป
จิง ๆแล้ว ก้อไม่ชิลเท่าไหร่นะช่วงนี้ เพราะคะแนน เริ่มออกแล้น ...
มีตัวนึง ตกใจมากกกกกกกก ... ได้ เกือบMin ทีเดียว ...
Min ย่อมาจาก Minimum แปลว่า น้อยที่สุดดดดดดดด
แล้วเป้นเยี่ยงไร ช๊อค ... ภายนอกอาจดูตลก ... แต่ภายใน ช๊อค
เกิดมาไม่เคยได้คะแนน เฉก Min ขนาดนั้น ...
ตกใจมาก ... จะถอนก้อไม่กล้า ... 555 +
ก้อเลยต้องไฟท์กานหนักหนา ... แต่ก้อสู้ตาย
หึหึหึ
สัปดาห์ที่ 7 ... ปุยฝ้ายออก ... เฉย ๆ
ปล. มีคนบอกว่า กรูเป้นคนไม่มีหัวใจ ... กูไม่เคยรักใคร แม้กระทั่งตัวเอง ... จิงหรอ ???
ปล. อิ๋งอิ๋ง V6 ร้องไว้ ... เพราะมาก ๆ เลยเอามาให้ฟัง
ปล. กูไม่ได้บ้าเอเอฟนะ ... แค่ติดตามเฉย ๆ
|
|
|
