Serm 的个人资料- - - ll [เปอร์]yoH ll -...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
5月28日 บิดแคมบ้าน ... บ้านแคมบิด#2....
"บ้านแคมบิด" ... เป็นชื่อบ้านที่โยเสนอในที่ประชุมบ้านครั้งแรกสุด ...
มานมาจาก โย และผองเพื่อนไปเดือนงานสัปดาห์หนังสือ ... ป๊อกก้อพูดขึ้นมาเมื่อเห็น Cambridge university
ว่า ... โหย แม่งไม่เจ็บตายหรอวะ ... พอเพื่อน ๆ หันไปเจอป้ายนั้นก้อเข้าใจโดยทันที ... ว่ามันคือ "แคมบิด"
โยนึกได้ในคณะคิดชื่อบ้าน เลยเอามาตั้งแป็นชื่อบ้านกานเลยทีเดว
"บ้านแคมบิดแสนทราม มีแต่ความบัดสี หมดสิ้นความดี เที่ยวราตรีทุกวัน ... "
เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมา ... หมิวเป็นคนคิดเพลงนี้ ...
"พวกเราแคมบิดชอบตี๋หิดที่เมืองบาหลี โชคและบุญหนุนนำไปเจอบ้านอื่นกะลังเห็นหมี ..."
เมื่อ 1 ปีที่ผ่านมา ... โยเป็นคนคิดเพลงนี้แล้วส่งไปให้หมิวรวบรวมบูม
"อีดอกกกกกกก~ก ... กะหล่ำปลี "
เป็นท่อนเปิดบูมที่ดูน่าร้าก ... ซึ่ง โยก้อได้เอามาจาก รร เก่าของโย ...
กับเพื่อน ๆอีกมากหน้าหลายตาที่รับน้องมาด้วยกาน หรือ ดึงมารับน้องกาน ...
ทุกคนเป็นส่วนหนึ่งของบ้านแคมบิด .... ผู้หญิงทุกคนแคมบิด ...
ผู้ชายทุกคนก้อแคมบิด 555+
ผ่านมาปีนึง .... ปีนี้น้องๆ เราก้อแคมบิดต่อมา ...
ปีนี้ประสบความสำเร็จมาก ๆ
ก้อต้องบอกจิง ๆ ว่าน้องเก่งกานมาก ๆ .... รวมทั้งขอบคุณรุ่นพี่ ๆ ที่มาช่วยเหลืออย่างมากมาย
แม้ว่าปีนี้ รุ่นเราเองจะเข้าไปดูบ้านเพียงไม่กี่คน ... แต่ก้อยังภูมิใจในบ้านแคมบิด ...
งานรับน้องก้าวใหม่ที่ผ่านมา ประสบความสำเร็จมาก ๆ ... น้อง ๆ ก้อน่ารัก เหอะ ๆ ๆ
จบเรื่องรับน้องไป 555+ นี่มานก้อใกล้จาเปิดเทอมแล้วนี่นา ...
ชีวิตต้องวนเวียนกับ คณะ หอกลาง บ้าน ... อีกแล้วหรือ ...
ปีนี้คงต่างจากปีที่แล้ว .... เพราะปีนี้ เป็นจูเนียร์แล้ว ... คงไม่มีอาไรต้องให้ทำ เกี่ยวกับการดูแลน้องมากนัก
... คงเรียนได้อย่างเต็มที่ ... คิดไปคิดมาก้อเสียดายเนอะ ... ทำไมตอนปี 1 ไม่ทำกิดจะกำให้เยอะ ๆ
พอมาอยู๋ปี 2 ก้อทำไมได้ละ ... และก้อเสียดายตอนปี 2 ที่น่าจะดูแลน้องดีดี มากกว่านี้ ...
พอมาถึงปี 3 ละ ทุกอย่าง ก้อดูสาย ไป ....
"จงทำทุกอย่างที่อยากทำ ถ้ามันไม่เดือดร้อนกับใคร ... อย่าปล่อยให้เวลามันเสียเปล่า"
เป้นคำพูดที่พี่โอปอร์พูดในตอนสำพาด ... ฟังมา 2 ครั้งแล้วสำหรับคำนี้ ...
พอฟังแล้วก้อรู้สึกมานแทงอก ... ว่าเราอ่า พลาดมาก ๆ จิง ๆ ... ที่ปล่อยชีวิตเรียบง่ายแบบนี้
... ปีสามมันมีอาไรที่ทำได้มั่งล่ะ ... คิดไปคิดมา พอตอนเราอยุ๋ปี 4 เราก้อคงมาเสียดาย ว่าปี 3 ทำไมไม่ทำโน่นทำนี่ ใช่ไหม ...
แต่ ... สิ่งที่เราอยากทำ ... ที่ที่เราควรอยู๋ .... มันใช่ที่ตรงนี้แล้วหรอ ...
คนที่มีความสุขที่สุด คือ ... คนที่ทำได้ทุกสิ่งในสิ่งที่เขาอยากทำไม่ใช่หรอ ....
ที่ที่มีความสุข คงเป็นที่ที่อยู่แล้วสบายใจ ... อยู่แล้วทำในสิ่งที่มีความสุขที่สุดได้ไม่ใช่หรอ
ง้าน ตัวเราเองคงไม่มีความสุขเลยล่ะสิ .... ใช่ไหม
.... คนที่น่าสงสารที่สุดในโลกคงเป้นคนที่หาตัวเองไม่เจอล่ะมั้ง ...
แล้วคนเราอ่า เกิดมา หาตัวเองเจอกานหรือยัง ว่าสิ่งไหนคือสิ่งที่ตัวเราเองต้องการ ....
อะไรที่เราอยากจะเป็น .... สิ่งใดที่เราอยากจะทำ .... เราหาเจอกานหรือยัง ....
- เอ่อม ... บ่นอาไรของกรูเนี่ย ... -
- สเปซมันเป้นที่ว่าง ๆ ของเราจิง ๆ ที่เราอยากจะบ่น อยากจะแต่งเติมอาไรลงไป -
- -
5月11日 เย้ว !!!สอบเส็ดแล้ว ... ดีใจจิง ๆ
ซัมเมอร์ที่ผ่านมาได้ลงไป 2 วิชา คือ วิชาเลือกสบาย ๆ ได้แก่ Sex Education (เพศศึกษา)
และ Urban Environment (สิ่งแวดล้อมเมือง) ก้อเรียนกานแบบ สบาย ๆ
ชิล ๆ ตามภาษาวิชาเลือก ...
วันนี้สอบ sex Ed มา ... ข้อสอบก้อแบบว่า ไม่ยากมากนะ ถ้าอ่านไป ...
แล้วโยก้ออ่านไปอย่างเยอะเลย -*- แล้วเป็นยังไง ... ยากอยู๋ดี
เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไม่ถนัดไง ... เป็นคนอินโนเซ๊นมาก ๆ
.... หึ หึ หึ ....
บางคนตอบข้อสอบแบบ ... สร้างภาพ (คำตอบก้อจะถูกต้อง) ...
แต่โยนั้นตอบความเป็นจิงไปหมดเลยอ่า ... คิดไงตอบงั้น ...
มีข้อนึง ถามว่า ... อะไรที่จะทำให้ความสัมพันธ์ทางเพศยืนยาว ??
คำตอบแบบสร้างภาพ หรือ คำตอบที่ถูกต้อง คือ การวางแผนครอบครัว ...
แต่โยตอบ ... การที่ ชายและหญิง มีเพศสัมพันธ์ถึงจุดสุดยอดไปด้วยกาน ...
.... อึ๊ง เลย ... ก้อโยอ่านมาว่าการวางแผนครอบครัว มานเกี่ยวกะ บุตร หมดเลย อ่า
พอเห็นความสัมพันธ์ "ทางเพศ" ยืนยาวก้อเลยตอบข้อนั้นไป ...
----- ... ก้อเลยผิดเลย ง่าส์
และก้อมีอีกหลายข้อ -*- ที่อารม ๆ แบบนี้อ่า
ทำไปทำมา ทำไม่ค่อยได้เท่าไรห่เลย เฮ้อ ๆ ๆ ๆ ๆ แต่ก้อคงเอ (ล่ะมั้ง)
วันนี้เป็นวันแห่งความหงุดหงิดมาก ๆ
หงุดหงิดตั้งแต่เจอคน ๆ นึง ... แม้เพียง 15 นาที ก้ออึดอัดแล้ว ไม่อยากคุยด้วยว่ะ
....
ไม่ดีเลย ... เฮ้อ
แล้วก้อนะ ทำอะไรก้อขัดใจไปหมด ..
ง่าส์
ปล. หลังจากนี้อีกปามานเดือนนึง ...ทำงานทรูตลอดเลย ...
ปล. งานรับน้อง ไม่ลงไปจิงจัง ... แน่นอน
ปล. มีหมาเป็นเพื่อน ดีกว่าคบเพื่อน "ใจหมา"
ปล. จบการ อัพ
5月1日 Me myself.............................................
เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ดีกับหนทางของใจ เป็นแค่หนึ่งคนนี้ ที่รู้ตัวว่าไม่ดีเหมือนใคร อยู่กับความเป็นจริง กับสิ่งที่เป็นไป เธอก็หนึ่งคนนั้น ที่หวังดีให้ฉันเป็นเหมือนใคร เธอก็อยู่ตรงนี้ แต่ว่าเราจะเหมือนไกลแสนไกล ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน ได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้ เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน ได้ร่วมทางกันจนสุดหนทาง จากกันวันนี้ เธอคงผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น แล้วจะเข้าใจ ................................................... 11:59 น. นาทีนี้เป็นนาทีสุดท้ายของ 1 ปีที่ผ่านมา ...
ที่ผ่านมาตลอดปี .. เร็วเนอะ ๆ ยังจำวันเกิดตอนปีที่แล้วได้เลยว่าเป็นยังไง
ปีนี้อาไรก้อเปลี่ยนไป ... ปีที่แล้วคงเป็นวันเกิดที่ดีที่สุดแล้วล่ะ ...
ทุกอย่างเซอไพรซ์ไปหมด ... ปีนี้ก้อคงไม่หรอก ... โต ๆ กานแล้ว
ใครจำได้ก้อดี จำไม่ได้ก้อบอก ...
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ..
----(และจากนี้คือ วันเกิดของ ไอ้โย ... ขอให้มึงมีความสุขมาก ... โต ๆ กานแล้ว 20 แล้วนะ มีความคิดโตขึ้นมาหน่อย
รับผิดชอบในสิ่งที่ควรรับผิดชอบให้ได้ ... คิดให้เป็น หยุดโง่ได้แล้ว ... กูรักมึงจิง ๆ ไอ้โย ..
มึงก้อรักตัวเองมาก ๆนะ ... )----
|
|
|
