ช่วงนี้ ... อาไรก้อไม่รู้เนอะ

 

ชีวิตดูแปลกไป ต่างจากที่เคยเป็นมา หรือเป็นเพราะซัมเมอร์ไม่ได้เรียนทุกวัน

 

เลยทำให้รู้สึกไม่ได้จิงจังกับสิ่งที่เรียน ... เท่าไหร่

 

แต่พอไปเรียนก้อรู้สึกเป็นปกติดี

 

เพื่อน ... ก้อดูแปลก ๆ ไป ... แต่พอเจอหน้า ทุกอย่างก้อเหมือนเดิม เหมือนเปิดเทอม

 

เหมือนที่เคยเป็นมา

 

บรรยากาดการทำบ้านก้อดูแปลกไป ... ไม่มีคนแรง ๆ ไม่มีบ้านแรง ๆ

 

มีแต่น้อง ๆที่ดูธรรมดา ๆ ...

 

แต่ปีที่แล้วอาจจาเป้นแบบนี้ก้อได้ .... เพียงแต่เรายืนมองคนละจุดกัน

 

แปลก ... ที่กลายเป็นคนติดหนังแผ่นไปโดยปริยาย ...

 

ตกดึกรีบหาโหลด ... เช้าไรท์ ... บ่าย ดู ... เย็น โหลดอีก ... ดึก ดูต่อ

 

จากคนที่ชอบดูหนังโรง ... กลับไม่ได้เข้าโรงเลย รอแต่แผ่น

 

... เดินสยามยามค่ำคืนคนเดว เหมือนตอนเปิดเทอม ... แต่ทำไมดูแปลก

 

ดูคนพลุกพล่าน ... ดูคนมีที่ไป ... ดูคนมีความสุข

 

แต่เรา ... รู้สึกแย่ ร้อน ไม่มีที่ไป .... ...........................

 

กับ บางคน ... ที่คุยกานเหมือนเดิมตลอดเดือนนึงที่ผ่านมา

 

ก้อรู้สึกแปลก ... เหมือนกับเขาไม่สนใจเราเลย ... ไม่คิดถึงเรามั่งเลยหรอ

 

หรือยังไง ?!?! ... แต่เขาก้อโทรหาเราตลอดเวลาที่เขา"ว่าง" ...

 

ทำไมรู้สึกเขาทำตามหน้าที่ ... ทำไมเราคิดแบบนั้น ... ทั้งที่มันไม่น่ามีอาไร

 

ไม่มีงาน .... อยากทำงาน ... พอได้งาน ... ไม่อยากทำงาน

 

แปลก ... กรูเป็นอาไรนี่ ... แปลกจิง ๆ

 

ปล. กรูแปลกหรอวะ ....

 

ปล. กรูเหมือนทอมขนาดนั้นหรอวะ

 

ปล. กรูเหมือน ดาเอ็นโดรฟินขนาดนั้นเลยหรอวะ

 

ปล. กรูจะเลิกปาววะ

 

ปล. กรูจะได้ทำงานป่าววะ

 

ปล. กรูจะซวยซ้ำซ้อนอีกไหมวะ

 

ปล. กรู ... เป็นอาไรวะ

 

ปล. เก็บตกจากอัมพวา

 

 

หลังจากปิดเทอมมาเดือนก่า ๆ เพื่อน ๆ ก้อได้คิดโปรแกรมการไปเที่ยว

 

... โดย คิดว่าจาไปอัมพวากานโดยเล่น ๆ ... แต่ ... ก้อได้ไปกานจิง ๆ

 

โดย ฤกษ์ดี มาตรงกับ ศุกร์เสาร์ ที่ผ่านมาพอดี ... ก้อไปค้างกาน 2 วัน 1 คืน

 

เริ่มต้นการเดินทางที่มหาลัย .. โดยเพื่อน ๆ ได้นัดกานแต่เช้า ... เพื่อที่ว่าจาได้ไปถึงเร็ว ๆ

 

ก้อได้มาเตรียมการ เรื่องเค๊กวันเกิดไอ้ห่าชู ... กะเซอไพรซ์มาน ...

 

เค๊กนั้น ได้ใจมาก ... เขียนคำว่า "เสือก .. สัด" ซึ่งเป็นคำที่เหมาะก่ามานจิง ๆ

 

ก้อกินกานก่อนขึ้นรถกานไป ...แล้วเราก้อออกเดินทางกานไป ... ตั้งแต่ก่อนเที่ยง

 

นั่งรถไป ฝนตกไป แดดออกไป ... อากาดเริ่มแปรปรวนกานไปใหญ่ ... เง้อ

 

พอไปถึงที่พัก ก้อพบว่า ที่พักสวยดี ... บรรยากาดดีดี ตกแต่งสไตล์ไทย ๆ ประยุกต์ หน่อย ๆ

 

เปิดเพลง ... สากล classic เก่า ๆ ก้อกินบรรยากาศดีนะ ...

 

ไปถึงทุกคนก้อพักผ่อนตามอัธยาศัย ...พอตกเย็นก้อเดินทางไปไหว้พระที่วัด ... รวมทั้งตลาดน้ำด้วย

 

ตลาดน้ำ ... สถานที่ขึ้นชื่อของอำเภออัมพวา ครึกครื้นไปด้วยฝูงคนที่ว่าเที่ยว

 

โดยของกินเยอะมาก ... เราก้อกิน ๆ ๆ ซื้อไปกิน ๆ ๆ ๆ

 

จนอ้วนพุงกางกานไปเลยทีเดว

 

... เราจำเป็นต้องเช่าเรือ เพราะเขาจะขับเรือพาเราไปดูหิ่งห้อยกาน

 

... หิ่งห้อยที่นี่มีมากจิง ๆ สวยงามมาก ... แต่ กรูนั้น ... ลืมแว่นไว้ที่ที่พัก ...

 

Y_____________Y

 

ก้อเห็นหิ่งห้อยลาง ๆ ...  เลยไม่แน่ใจว่าที่เห็นกระพิบ ๆ นั่นคือหิ่งห้อย หรือตาพร่า .

 

นั่นเอง ... ก้อได้เห็นชีวิตของคนริมคลองแถวนั้น มานช่าง classic จิง ๆ

 

พอกลับมาที่พัก ก้อพลบค่ำซะแล้ว ... ก้อจัดแจงตัวเองกาน ...

 

โดยที่ที่พักเรานั้น ติดคลอง ... แล้วแบบว่า โย กะ เจ้ ก้อนั่งคุยกานอยู่ริมคลอง

 

... ไอ้เหี้ยวิ่น ได้ผลักโยแบบเล่นๆ (หรือจิงจังก้อไม่รุ) ... จนโยตกลงไปในคลอง

 

... เอ่อมมมมมมมมมมมม กูมีกางเกงใน 2 ตัว ในทริปนี้ ... พอดีว่าเพิ่งอาบน้ำเส็ด เปลี่ยน กางเกงในแล้ว ...

 

แล้วมานก้อ "เปียก" ... เอ่อม

 

ก้อเลยไม่รู้จาทำไง ชุดก้อไม่ได้เตรียมมา ... แต่เปียกไปแล้วก้อเลยว่าตาม ๆกาน 555+

 

.พอโยได้ลงไปแหวกว่ายในคลองแล้ว ... เพื่อน ๆ ก้อตามโดด ตูม ๆ กานลงไป ...

 

ก้อสนุกดี ได้เล่นห่วงยาง เสียดสีลำตัวกานไป ...

 

หลังจากการเล่นน้ำคลองที่แสน โรแมนติกท่ามกลางพระจันทร์สีนวล

 

ก้อขึ้นมาอาบน้ำจัดแจงตัวเองให้เรียบร้อย ... พร้อมสำหรับ โกลด์และ แบล๊ค เรเบิล

 

ของปอนด์แล้ว ... ซึ่งทุกคนก้อกินกานอย่างเอร็ดอร่อย ... อ้วกแตกแตนกานไป ...

 

ซึ่ง เรื่องในวงเหล้า ... ก้อจะจบลงที่วงเหล้า จะไม่เล่าต่อนั่นเอง อิอิอิ

 

จากนั้นก้อผ่านคืนแรกไปอย่างสวยงาม

 

"เห้ย ... ไอ้โย ตื่นมาแดกข้าวเช้าก่อนแล้วค่อยไปนอน"

 

เสียงปอนด์เดินเข้ามาในห้องนอน ... เพื่อปลุกโยไปกินข้าว ตอน 9 โมง

 

ซึ่งโยก้อได้ตื่นมาด้วยสภาพเลวร้าย ... เมาค้างพร้อม "หวัด" ...

 

แต่ก้อไม่สะทกสะท้านการเที่ยวของเรา

 

เช้าวันนี้จิง ๆ แล้วไม่ได้โปรแกรมจะทำอาไรนะ ... แต่ .. ตื่นมาก้อเห็นเพื่อน ๆ พายเรือกานอยู๋ ...

 

โดยไปเช่าเรือมา ราคา 50 บาท พร้อมไม้พาย 2 อัน

 

เห็นมานพายกานอย่าง "ฮา" แต่ก้อไม่คิดไปพายด้วย เพราะไม่อยากเปียกแล้ว

 

ชุดก้อหมด .... แต่ก้อนะ ... เสียเงินมาเที่ยวแล้วเอาให้คุ้มสิ ...

 

ก้อเลยไปพายกะมันด้วย ... ตอนแรก ก้อพายได้อย่างดี เหมือนคนปกติ

 

พอไอ้น้ำมานแกล้งทำเป็นจะโดดใส่เรือ.. โยก้อ พารานอยแดกเลย ...

 

โยกเรือตัวเองให้ร่วงหล่นกานไป ... ป๊อกเหี้ย ผู้พายเรือพร้อมโย ก้อเลยเปียกไปโดยปริยาย

 

แต่ที่ฮาที่สุด ... คือ ธีม ผู้ซึ่งพายเรือพร้อมวิ่น ... ได้ทำให้เรือที่พายได้อย่างเพอเฟกค์ ล่มได้อย่างสวยงาม

 

555+

 

แล้วพอเที่ยง เราก้อเชคเอาท์ กลับอย่าง กทม อย่างสบายใจ พร้อมกับ  "หวัด" ซึ่งตามเราต่อไป

 

นาน ๆ ทีได้มาเที่ยวกะเพื่อน ๆ ก้อดีเหมือนกานนะ ... สบายใจดี ...

 

ทริปนี้ ... คนไปก้อหน้าเดิม ๆ เพื่อนคนที่ไม่ไปก้อหน้าเดิม ๆ

 

555+

 

ทำให้คนที่ไปสนิทกานมากขึ้น (รึเปล่า ??) งืม ๆ ๆ

 

ส่วนของฝากนั้น คาดว่าไม่มี ... เพราะซื้อของกินหมดแล้ว

 

555+

 

ปล. รัก คือ การให้อภัย ... หรอ ??  

 

ฉันไม่เคยสงสัย กับเวลาที่ผ่านพ้นมา สบตาก็รู้รักมีอยู่จริง
ทุกๆช่วงเวลา ก็มีเธอเป็นที่พักพิง ขอบคุณจริงๆที่เธอรักกัน

แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่
จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า
อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม
ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม)

รักที่เธอให้ฉัน อย่าให้มันเป็นแค่ฝันไป แค่นี้ไม่ขอมากไปใช่ไหม
เพราะถ้าหากขาดเธอ สิ่งดีๆก็คงหายไป เธอคือความหมายที่ใจต้องการ

แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่
จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า
อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม
ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม)

แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่
จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า
อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม
ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม)

แต่เธอจะรักฉันถึงเมื่อไหร่ รักกันไปนานเท่าไหร่
จะอยู่กับฉันอย่างนี้เรื่อยไปหรือเปล่า
อยากให้เธอย้ำให้ฉันมั่นใจ สัญญาสักคำได้ไหม
ไม่ว่าจะนานเพียงไรจะยังรักกัน(เหมือนเดิม)

 

---

 

ก้อเพลงมานเพราะดี .... วันนั้นกะลังนั่งรถเมล์กลับบ้าน แล้วมานก้อเปิดเพลงนี้

 

... ฟังแล้วรู้สึกเพราะดี ก้อเลย ... อยากให้คนอื่นย้อนไปฟังมั่ง 555+

 

หลัง ๆ สเปซมันไม่ขึ้นดอกอ่า ... เพื่อน ๆ เลยไม่มาเม้นเลย ... 555+

 

ก้อเลยดูสเปซจะเหี่ยวเฉาเงียบเหงากานไปตาม ๆ กาน

 

ก้อแค่อยากถามเว่ย ว่าเวลา 2 ปีที่กูอยู่มหาลัย ... ทำไมไม่เหงจามีคนมาสนใจ ...

 

ไม่เหนมีคนที่กูสนใจ ... ตลอดเวลา 2 ปีเต็ม

 

แล้วไหง พอกูมีคนถูกใจ ก้อกลับมีคนมาสนใจกู ... เฮ้อ

 

สร้างความลำบากใจให้ โย V9 AF4  5555+

 

อ้อ พูดถึงเอเอฟแล้วก้อนะ อยากไปสมัครว่ะ แต่ก้อนะ หนังหน้าดี เสียงดีเชียว

 

เห้อ ๆ ๆ ต้องอัพก่อน ๆ 555+

 

กว่ากูจาได้ไปสมัครคงเป้น AF12 แล้วมั้ง 555+

 

 เกรดตัวสุดท้ายกะลังจะออก

 

จาได้รู้กานซักที ... ว่าเกรดกูจาเน่าขนาดไหน

 

เง้อ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ

 

วันนี้ที่อัพเพราะวันนี้เป็นวันเกิดของเพื่อนรัก สุด ๆ

 

ก้ออยากให้มันมีความสุขมาก ๆ ... ทำตัวดีดีละกาน เพื่อนจาได้คบ

 

แม้คนจำวันเกิดมันได้จะมีน้อย แต่กูก้อจำได้นะ 555+

 

รวมทั้ง ยังเป็นวันเกิดน้องสุดที่รักด้วย ... น้องแตง มีความสุขมาก ๆ นะคะ

หึ หึ หึ