Serm 的个人资料- - - ll [เปอร์]yoH ll -...照片日志列表更多 工具 帮助

日志


10月23日

... หึ่ง ...

"ฮาโหลววววววววววววววววววววววววววววว "
 
เป็นเพียงเสียงของสตาฟคนหนึ่งที่เอาไว้ปลุกทุก ๆคนที่ไปค่าย เวลา 7 โมงเช้า ... เสียงอันแสบหูที่เราไม่เคยนี้
 
เกิดขึ้นที่ " ค่ายฟายน์ " ของชมรมจิตศึกษา ...
 
การไปค่าย ... กับการเป็นสตาฟค่าย ต่างกันโดยสิ้นเชิง ...
 
การไปค่าย เป็นการที่เวลาใครสั่งอาไรก้อทำ ทำตาม flow ที่มีมา ... พักผ่อนได้ แต่เวลาเล่นอาไรก้อต้องทำ ...
 
การเป็นสตาฟค่าย ต้องเตรียมทุกอย่าง ... ที่จะเป็น flow ทั้งหมด ... วันหนึ่ง ... 7 โมง ถึง 3 ทุ่ม ... ทุกชั่วโมงมีกิจกรรรมทำตลอดเวลา
 
เราต้องเป็นคนคิด กิจกรรมนี้ทั้งหมด ... ค่ายนี้ ก้อต้องมีการเตรียมตัวมานาน ...
 
และพอได้ไป ... ก้อได้ไปพบกับ
 
... เสียงโอ๋ ทุกเช้า ที่คอยปลุกทุก ๆ คนให้ตื่น
 
... การเล่นเกมส์เนื้อหา ที่ทุกคนอาจมองว่า แค่ถามตอบธรรมดา ... แต่ สตาฟ ต้องคิด และเครียดตลอดการพูดคุยว่า จะพูดเรื่องไหนต่อ ..
 
... การเล่นเกมส์สนุกสนาน ... ที่คนดู สนุกและตลก พิธีกร ที่คอยแซวคนโน้นคนนี้ ... หรือบางทีต้องทำอะไรตลก ๆเพื่อเรียกความฮา
 
    แต่สตาฟ ต้องคอยกังวลตลอดว่า .. เพื่อไม่ให้เกมส์เหล่านี้ .. ไม่งืด ...
 
... การกินข้าวโดยการนั่งบนพื้นปูน และบรรยากาศรอบข้างแบบ ... สวนเล็ก ๆ ที่ติดทะเล
 
... การใช้น้ำ .. ที่มีสีเหมือนเหล้าเจือจาง ... และทำให้หน้าผุพังได้
 
... การนอนบนฟูกที่ ... แข๊งกว่าพื้น และอากาดหนาวโดยไม่ตค้องเปิดพัดลม ...
 
... การประชุมทุกคืนที่ ... ยาวนาน .. เครียด ง่วง ... แต่มีความสุข
 
... การว่ายน้ำที่ทะเลโดย .. มีแมงกระพรุนปะมาน 8 แสนล้านตัว กลิ้ง ๆ ๆ อยู๋ บนคลื่น
 
... การกระโดดถ่ายรูปอย่างไม่มีขีดจำกัดบนชายหาด ... ตอนพระอาทิดตกดิน
 
... การนั่งคุยกะเพื่อน ๆ ในขณะที่พระอาทิด กะลังขึ้นยามเช้า
 
... การได้ดูพลุที่พี่ ๆ ซื้อมาตอน 4 ทุ่ม ... ที่ไม่สามารถจุดได้ที่ กทม ... เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นมาก
 
... การได้ระบายเรื่องที่เราอึดอัดมา นาน ... การเปิดใจกับคนที่เรารูจักเพียง 4 วัน ...
 
... การถือโข่งจนเหมือนเป็นอาวุธของเรา ...
 
... การได้อยุ่กับพี่ ๆ ที่เราสนิท และการได้อยู๋กับเพื่อนต่างคณะที่มาทำงานร่วมกัน ที่เพียง 5 วันก้อทำให้เราสนิทกานมากขึ้น
 
ค่ายฟาย ... เป็นค่ายที่ให้หลาย ๆ อย่างจิง ๆ ... หากไมได้ไปคงเสียดายน่าดู ...
 
ปล. ... เพื่อนกันตลอดไป ... ไม่ได้หรอก ... อย่าคบกันอีกเลย ... ไม่อยากมีเพื่อนแบบนี้
 
 
 
10月13日

+ + การเดินทางของเหล่าหูดแตก

การเดินทางของเหล่าหูดแตก .....
 
     เริ่มต้นที่ คณะ เวลา 9 โมง ... โดยมีรถของเพื่อน 2 คน (ปอนด์ กะ ชู) และเพื่อน ๆ อีก ... หลายชีวิต
 
         จุดมุ่งหมาย ของเราคือ ... ดุสิตธานี คอนโด หัวหิน ... จิงๆแล้ว ... ที่นี่แพงมากกกกกก
 
                 แต่เป็นไปได้ว่า มีเพื่อนเรามีคอนโดอยู่ที่นี่ถึง 3 ห้อง
 
                         ห้องของกลอย ... สวยมาก ตกแต่ง เครื่องใช้ เฟอร์นิเจอร์อลังการ
 
                                    ห้องของปอนด์ .... ติดทะเล อย่างชัดเจน ... ล้างจาน สามารถมองเห็นทะเลได้
 
มันจารวยกานไปไหน ... นั่นล่ะ จากการขับรถไปถึง โดยรถฮอนด้าแจส และ ฟอจูนเนอร์ ... เราก้อได้ ขึ้นไปบนห้องกัน ...
 
เมื่อเก็บของอาไรเรียบร้อยแล้ว ทุกคนยังดูครึกครื้น รอเวลาเย็น ไปลงทะเลกาน
 
แต่พอถึงเวลา ทะเลมานช่างมีหอยมากมาย หลายล้านฝา .. เลยทำให้ตีนแดงๆตะแคงตีนเดินของเพื่อนๆ เป็นรอยขีดข่วนกันไป
 
แต่เรา ก้อยังมีทางเลือกอีก คือไปว่ายน้ำกันที่สระว่ายน้ำของโรงแรมกาน ... แรก ๆ ว่ายกานหนุก หนาน มีการโดดน้ำประกวด .. ก้อปากแตก หน้าแหกกันไป
 
สักพัก ... ก้อมีการเจตนาฆ่าเกิดขึ้น ... ผู้ต้องสงสัยคือ ปลาโลมิ (ไม่ใช่ชื่อเพื่อนนะ ... เป็นแมวน้ำลอยน้ำตัวใหญ่มากของเป๋าเป่า)
 
ผู้ถูกกระทำ คือ เอ ... เหตุเกิดขึ้นเวลา ประมาณ 18.34 น. 25 วินาที (เวลามั่วเอา จะได้สมจริง) โดย ... หลังจากที่เพื่อน ๆ หายไปอย่างไร้ร่องรอย
 
(แม่งไปแช่จากุสซี่ .. ของโรงแรมกาน) ... เหลือโย ป๊อกเหี้ย เอ 3 คน ... ปลาโลมิก้อเริ่มอาละวาด และโย ป๊อก เอ ก้อได้ช่วยกาน ยื้ออยู่บนตัวปลาโลมิ
 
กล่าวคือ ... เรา 3 คนแย่งกันขึ้นขี่มันนั่นเอง ... จนปลาโลมิลอยละล่องไปถึงความลึก 2.2 เมตร ... ซึ่งทั้ง 3 คนไม่มีคนใดยืนถึงแล้ว ...
 
ผู้ชนะคือ ป๊อกเหี้ย ได้โลมิไปครอบครอง ... แต่ ... เอ ว่ายน้ำไม่เป็น ... คำสุดท้ายที่ได้ยิน คือ ... ช่วย... ด้...ว ...ย .... โยรีบว่ายไปหาอย่างเร็วยิ่งยวด
 
ป๊อกเหี้ย เมื่อได้ยิน ก้อรีบทิ้งฆาตกรใจโหดไป ... แล้วว่ายมาหาเอโดยทันใด ... เอนั้น ตะเกียกตะกาย สุดริด ... ซึ่งที่ 2.2 เมตร
 
ส่วนสูง ของโยกะป๊อกรวมกันยังเกือบไม่ถึงเลย ... เอ่อ ... จะช่วยไหวไหมน้อ ... แต่ก้อพยุงดึงดันกันไปมา ... จนสามารถกลับสู่ฝั่ง
 
ได้อย่างม้ามภัย ... อ๊ะ!!! ไม่ใช่ ... ปอดภัย ... นั่นล่ะ ...
 
แล้วก้อกลับมาห้อง แล้วไปกินที่ตลาดหัวหินกานนนนนนนน จากนั้นก้อกลับมาที่ห้อง กินเหล้ากานนนนน แล้วก้อเปิด silent hill ตอนตี 1 
 
น่ากลัวจนหลับกันไป .... ZZzzzZzZZzz
 
  วันที่สอง ... ตื่นมาตอนหลังเที่ยง ... ก้อกินข้าวเช้ากันไป ... ดูหนัง ตามภาษาเวลากลางวัน ... แล้วก้อไปฟิตเนสกาน ... ไปตีปิงปอง สนุกเกอร์
 
วิ่ง ฟิเนส กัน เหนื่อยหอบกานไป ... แล้วตกค่ำก้อไปกินอาหารทะเลแบบเต็มลูกสูบ ... ที่ร้าน สังเวียน ...
 
สั่งกันแบบว่า กินกานท้องแตกตาย ... เต็มที่เลย ... บนโต๊ะนี้ บรรยากาศดีมากกกก กินริมทะเล แล้วแบบว่า ลมเย็น ๆ มุขเน่า ๆ ... เต็มเยย
 
พอท้องเกือบแตกก้อกลับคอนโดกาน ... ไปเดินริมทะเลยามค่ำคืน .. อากาดดีที่ 1 ... เปลี่ยวดี .. รู้แล้ว ทำไมคนอกหักชอบนั่งริมทะเลคนเดว ...
 
เพราะอากาดมันดูเหงา ๆ คอยเป็นเพื่อนเรา ... เป็นการย้ำว่า จิงๆแล้ว เรากะลัง เหงานะ ... แล้วก้ออากาดแบบนี้ล่ะ ... ทำให้เราได้คิดอาไรขึ้นมาบ้าง
 
พอ " เปลี่ยว " จบ ... ก้อขึ้นไปบนห้องไปเมาต่อ ..... แล้วก้อหลับกานตอนเช้า ๆ ...
 
วันสุดท้าย ... ก้อไม่มีอาไรมาก ... ทั่วๆ ไป ... กว่าจาออกรถบ่าย 3 แน่ะ ... ถึง กทม 6 โมง แดกข้าว ดอทเอ กลับบ้าน ตอน 5 ทุ่ม ...
 
--- ทริปนี้สนุกแสดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
 
มีหลายอารมมากมาย ... ทุกอย่าง ... เกิดขึ้นเพราะ หูดแตก ของเรา อิอิอิ
 
ปล. ขอบคุณนายสันธานนะ ... ที่ให้เรายื้มคอนโดไปถล่มกาน
 
ปล. เจ้ ... มึงว่ากูควรทำไงดีอ่า ... กะเรื่องที่กูเล่าให้ฟัง ... แต่กูรู้ละ ว่าต้องทำไง ขอบจายเว่ย 
 
ปล. ไอ้ชื่น ฮา ๆ ๆ ๆ ๆ นิธิ ชวนชื่น
 
------------------------------------------------------------------------
 
ปล. ... ไม่มีอาไร จบแล้วจิง ๆ
 
     (คนเม้น ... อย่าถามว่าเป็นอาไร อย่าถามว่า เขาเป็นใคร อย่าถามเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย)
 
 
จบกันตรงนี้ดีกว่า อย่ามาแกล้งฝืนทำเป็นยังรัก
จากกันตรงนี้แล้วเริ่มใหม่ ชีวิตของเรานั้นไม่เหมือนกัน
 
 ลืม ทุกอย่างความรักที่ฉันมีลืมทุกสิ่ง
สิ่งที่ฉันให้กับเทอต้องยอมรับเสียที
ต่อจากนี้ไม่มีเทอ
   
อย่ามาทนมาฝืนกันอีก ไม่ขอได้ยินคำว่าเสียใจ
จากกันด้วยดีดีกว่าฉันรู้ไม่ได้มีค่า ฉันคนเดียวที่รักเทอ
 
หากเทอจะรักคนอื่น อย่ามาแกล้งฝืนทำดีกับฉัน
อย่ากลัวว่าฉัน จะร้องไห้เรื่องนี้น้ำตามันไม่สำคัญ
 
  ลืม ทุกอย่างความรักที่ฉันมีลืมทุกสิ่ง
สิ่งที่ฉันให้กับเทอต้องยอมรับเสียที
ต่อจากนี้ไม่มีเทอ
 
    อย่ามาทนมาฝืนกันอีก ไม่ขอได้ยินคำว่าเสียใจ
จากกันด้วยดีดีกว่าฉันรู้ไม่ได้มีค่า ฉันคนเดียวที่รักเทอ
 
        อย่ามาทนมาฝืนกันอีก ไม่ขอได้ยินคำว่าเสียใจ
จากกันด้วยดีดีกว่าฉันรู้ไม่ได้มีค่า
ฉันคนเดียวที่รักเทอ ... ... ..
    จากกันด้วยดีดีกว่า ฉันรู้ไม่ได้มีค่า
ฉันคนเดียวที่รักเทอ
 
จบกันตรงนี้ .... ดีกว่า
 
 
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
 
 
10月3日

หลังพายุสงบ 1 เดือน

 
 
ผ่านไปแล้ว ... สำหรับการถาโถมใส่ของพายุดีเปรสชั่น ...
 
ที่ถาโถมเข้ามาใน วิดวะ (ภาคไฟ) .. ระยะเวลายาวนาน 2 อาทิด
 
... ช่างเป็นเวลาที่ยาวนานมาก ..
 
สร้างความเสียหายแก่นิสิตก่ายกอง ... ทั้งแรงงาน แรงใจ แรงปอด แรงม้าม พังทลายหมด
 
พายุลูกแรกคือ โปรเจค อินโทร ... สร้างความปั่นป่วนมากในพื้นที่ตอนกลาง  มีผู้บาดเจ็บหน้าตาดี 2 คน (ฝ่าฟันพายุทำงานถึงตี 1)
 
... โปรเจค ดิจิตอล .. สร้างความปั่นป่วนเล็กน้อย .. ถึงปานกลาง มีผู้เสียชีวิต 2 คน (ถึงกะน๊อกไปเลย 2 คน)
 
พายุลูกที่สอง คือ พายุไฟนอลเดสติเนชั่น ... สร้างความเสียหายเป็นหย่อม ๆ แต่ทั่วถึงทั้งคณะ ...
 
หากไม่มีการรับมือ อาจเสียชีวิตได้ ... โดยพายุลูกนี้นั้น เข้ามาเมื่อบ่ายวันจันทร์ ... แล้วออกไปเมื่อ เย็นวันศุกร์
 
... เอ่อ ... พายุลูกนี้ หน้าด้านแบบว่า หนังฮิปโปว่า M16 ยิงไม่เข้าแล้ว ... อันนี้ด้านกว่า ...
 
ถาโถมอยุ่ที่คณะทุก ๆ บ่าย ... 5 วันติด (อย่าให้กูรู้นะ ใครจัดตารางสอบ จะเอาขี้ ไปโยนใส่หน้ามัน)
 
วันแรก พายุเมคคานิก ... เอ่อ ได้โดนพายุ เลี้ยวหลอก ... หลอกเอาคนครึ่งชั้นปี ... โดนหลอกกันไป
 
วันที่สอง แมตอีอี ... พายุลูกนี้ HJJ (เหี้ยจิง ๆ) ... คนออกข้อสอบหน้าปี๋มากก ... ให้ป้ามันทำเหอะ ...
 
วันที่สาม คือ ดิจิตอล ... พายุลูกนี้ ใหญ่มากกกกกกก ... ข้อสอบป้ามัน ปึกนึงเกือบ 20 หน้า เขียน only ทำยังไม่เส็ดเลย .. หมดเวลาละ
 
วันที่สี่ พายุแคลคูลัส ... เป็นพายุที่เบาสุดแล้ว ... สำหรับวันที่ผ่านมา
 
วันสุดท้าย ... ก่อนพายุจะสงบ ได้สร้างความเสียหายแบบปั่นป่วน ด้วย พายุ Circuit ...ดูจากสี และขนาดของมัน ..
 
ก้อคงเดาได้ ว่ามัน ใหญ่โตรุนแรงขนาดไหน .... พายุนี้ ก่อเกิดความเสียหายอย่างมากกกกก
 
ส่งผลให้น้ำท่วมขังในหลายบริเวณ ... จนมี ปลา (Fish) มาแหวกว่าย เต็มพื้นที่เกรดไปหมด ...
 
คาดว่า มีคนจับปลาได้ประมาณ ครึ่งชั้นปีได้ ... นอกนั้นคงต้อง เลี้ยงหมา แมวกันไป ...
 
เป็นพายุที่โหดร้ายมากกกกก ....
 
... แต่ ...
 
ทุกอย่างก้อผ่านพ้นมันไปซะที ..
 
 
...
 
...
 
...
 
...
 
----------------------------------------------------------------
 
หลังสอบเส็ดชีวิตก้อดูว้าง ว่าง ... วันๆไม่มีไรทำเลย ... ออนเอ็ม เพื่อนคนอื่นก้อยังสอบไม่เส็ด ... เบื้อเบื่อ
 
แต่ก้อสบายใจกว่าเปิดเทอมเหอะ เรียนบ้าบออาไรมากมายไม่รู้
 
...
 
ว่างละ 1 เดือน ทำไรดีเอ่ย !?!?!?
 
 
ปล. ช่วงนี้ ชีวิต สดใส และเลวร้าย พร้อมกัน ... เห้อะ ๆ ๆ ๆ ๆ หลังพายุสงบต้องมีอาไรดีดี มั่งแหล่ะ เนอะ ๆๆ ๆ
 
ปล. อยากสอนพิเสด เลข ๆ ๆ ม.ต้น ม.ปลาย มามะ มาเรียนกัน ๆ ๆ (ฝากเพื่อน ๆ โฆษณาด้วย)
 
ปล. อยากทำงานเกี่ยวกะ ART ว่ะ ... เหอะ ๆๆ ๆ
 
ปล. ยังรอเทออยู๋นะ แม่ illustator
 
ปล. คิดถึงคนไกลตัว แฮะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ....
 
ปล. "อยากจะสารภาพว่ารัก แต่เทอไม่อยากจะฟังใช่ มั้ย ... เทอยังไม่ยอม เปิดใจให้กันเสียที" <-- เจ๋ง